ภายใต้ตาทิพย์ ผมเห็นกระแสพลังอาฆาตเข้มข้นไหลทะลักออกมาจากตัวตึก กระแสพลังเหล่านั้นซึมออกมาผ่านทางหน้าต่างทุกบาน
เมื่อเงยหน้าขึ้น ทั้งตึกดูราวกับกำลังเกิดไฟไหม้ มีควันสีดำลอยกรุ่นออกมาจากทุกช่องหน้าต่าง
“พลังอาฆาตหนักหน่วงขนาดนี้เลยเหรอ!”
ผมอ้าปากค้างด้วยความตกใจ
ต่อให้เป็นสุสานร้างที่เต็มไปด้วยศพนับไม่ถ้วนอย่างเนินเขาสิบลี้ ผมยังไม่เคยเห็นพลังอาฆาตที่หนาแน่นขนาดนี้มาก่อน
แต่ที่นี่ ตึกทดลองแห่งนี้กลับปล่อยพลังอาฆาตที่เข้มข้นออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน
อาถรรพ์ร้ายแรงที่ถูกกดทับไว้ใต้ตึกนี้…จะต้องชั่วร้ายเพียงใด!
ผมมองไปที่ตึกทดลอง แล้วขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิม
ผมสามารถมองผ่านกระจกเข้าไปเห็นสิ่งที่อยู่ภายในได้เล็กน้อยด้วยตาทิพย์
หลังบานกระจก มีเงาร่างสีขาวหลายตัวกำลังเคลื่อนไหวไปมาอย่างแผ่วเบา
ผมเดินเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ แต่ก่อนจะถึงประตูตึกทดลอง จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาหยุดผมไว้
“นักศึกษาชายคนนั้นน่ะ อย่าเดินอีกแม้แต่ก้าวเดียว ตึกทดลองตอนกลางคืนห้ามเข้าเด็ดขาด”
เสียงนั้นแหบพร่าและหนักแน่น
ผมหยุดฝีเท้าโดยสัญชาตญาณ ก่อนจะหันไปมองเจ้าของเสียง
เขาเป็นชายชรา สวมชุดเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของมหาวิทยาลัย
ผมเคยเห็นเขามาก่อน เขาเป็นลุงยามประจำมหาวิทยาลัย อายุไม่น่าจะต่ำกว่าเจ็ดสิบปี
เขาหลังค่อมเล็กน้อย ในมือยังถือขวดชา
เขาน่าจะทำงานที่นี่มานานมาก ถึงได้ยังคงอยู่จนถึงตอนนี้
“อ้อ ทราบแล้วครับลุง
