น้าตึกนั้น
มองตึกทดลองแล้ว ผมนึกถึงเสี่ยวอวี่ขึ้นมา…
ผมกับเธอแยกกันมาเกือบสองเดือนแล้ว แต่ตอนนี้ เธอยังอยู่ข้างใน และตามคำบอกเล่าของผู้โดยสารบนรถบัสผี เธอถูกล่ามด้วยโซ่เหล็กก่อนจะถูกพาตัวไป
เธอพบเจอกับอะไรในนั้น
อาถรรพ์ร้ายแรงที่ถูกกดทับไว้ใต้ตึกทดลองคืออะไรกันแน่
ผมยืนอยู่หน้าตึกทดลอง มองมันอีกครั้งด้วยสายตาที่ไม่เหมือนผมคนเดิม
และตอนนี้เอง ผมเพิ่งรู้สึกถึงความผิดปกติของตึกนี้ได้อย่างชัดเจน
กระแสอากาศเย็นยะเยือก ความรู้สึกกดดันแผ่กระจายรอบบริเวณ พลังอาฆาตอันเข้มข้นแผ่ออกมาไม่ขาดสาย แม้ผมจะยืนห่างจากตัวตึกไปตั้งยี่สิบถึงสามสิบเมตรก็ยังรู้สึกได้อย่างชัดเจน
ผมรู้ดีว่าตึกนี้เต็มไปด้วยอันตราย อาจารย์ก็เคยเตือนผมหลายครั้งแล้ว สั่งกำชับหนักแน่นว่าหลังกลับมาเรียน ห้ามเข้าไปในตึกนี้ตอนกลางคืนเด็ดขาด
ถึงจะได้รับคำเตือนมาหลายครั้ง และเข้าใจถึงอันตรายภายในอยู่บ้าง แต่พอได้มายืนอยู่ตรงนี้ ความรู้สึกอยากเข้าไปก็ผุดขึ้นในใจอย่างควบคุมไม่ได้
โชคดีที่ผมพกน้ำตาวัวติดตัวมาด้วย ของชิ้นนี้ใช้เปิดตาทิพย์ได้
ผมหยิบมันขึ้นมาฉีดพรมลงบนเปลือกตา สัมผัสเย็นวาบและกลิ่นคาวชวนสะอิดสะเอียนแล่นขึ้นมาในทันที
ผมกะพริบตาสองสามครั้ง และเมื่อลืมตาขึ้นมา…
ทัศนียภาพรอบตัวที่เคยมัวหมองแจ่มชัดในพริบตา
ตึกทดลองที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า คราวนี้ผมสามารถมองทะลุปรุโปร่ง
เพียงแต่ สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าผมกลับทำให้ผมต้องกลั้นหายใจ
