ังเกิดไฟไหม้ มีควันสีดำลอยกรุ่นออกมาจากทุกช่องหน้าต่าง“พลังอาฆาตหนักหน่วงขนาดนี้เลยเหรอ!”ผมอ้าปากค้างด้วยความตกใจต่อให้เป็นสุสานร้างที่เต็มไปด้วยศพนับไม่ถ้วนอย่างเนินเขาสิบลี้ ผมยังไม่เคยเห็นพลังอาฆาตที่หนาแน่นขนาดนี้มาก่อนแต่ที่นี่ ตึกทดลองแห่งนี้กลับปล่อยพลังอาฆาตที่เข้มข้นออกมาอย่างไม่หยุดหย่อนอาถรรพ์ร้ายแรงที่ถูกกดทับไว้ใต้ตึกนี้…จะต้องชั่วร้ายเพียงใด!ผมมองไปที่ตึกทดลอง แล้วขยับเข้าไปใกล้กว่าเดิมผมสามารถมองผ่านกระจกเข้าไปเห็นสิ่งที่อยู่ภายในได้เล็กน้อยด้วยตาทิพย์หลังบานกระจก มีเงาร่างสีขาวหลายตัวกำลังเคลื่อนไหวไปมาอย่างแผ่วเบาผมเดินเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ แต่ก่อนจะถึงประตูตึกทดลอง จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาหยุดผมไว้“นักศึกษาชายคนนั้นน่ะ อย่าเดินอีกแม้แต่ก้าวเดียว ตึกทดลองตอนกลางคืนห้ามเข้าเด็ดขาด”เสียงนั้นแหบพร่าและหนักแน่นผมหยุดฝีเท้าโดยสัญชาตญาณ ก่อนจะหันไปมองเจ้าของเสียงเขาเป็นชายชรา สวมชุดเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของมหาวิทยาลัยผมเคยเห็นเขามาก่อน เขาเป็นลุงยามประจำมหาวิทยาลัย อายุไม่น่าจะต่ำกว่าเจ็ดสิบปีเขาหลังค่อมเล็กน้อย ในมือยังถือขวดชาเขาน่าจะทำงานที่นี่มานานมาก ถึงได้ยังคงอยู่จนถึงตอนนี้“อ้อ ทราบแล้วครับลุง”ผมไม่อยากต่อปากต่อคำอะไรมาก จึงเตรียมตัวเดินออกไปแต่ชายชรากลับพูดขึ้นมาอีกครั้ง “นักศึกษา…ไม่ทราบว่ารู้จักเด็กสาวที่ชื่อไป๋เสี่ยวอวี่หรือเปล่า”ผมที่กำลังจะเดินจากไ
