หลังจากที่เม่าจิ้งพูดจบก็ใช้เลือดสดชโลมลงบนกระบี่ไม้ท้อ จากนั้นเปล่งเสียงต่ำ “ญาณบริสุทธ์ จิตจุดอัคคี บัดนี้มีวิชา ผสานวิญญาณศาสตรา เปิดกระบี่!”
สิ้นเสียง กระบี่ไม้ท้อในมือของเม่าจิ้งพลันสั่นสะเทือนเบาๆ กระบี่ไม้ท้อในมือเขาคล้ายจะอุ่นขึ้นเล็กน้อย ผมที่ยืนอยู่ข้างๆ ยังรู้สึกได้ถึงไออุ่นที่ค่อยๆ แผ่ออกมาจากกระบี่ไม้ท้อ นี่น่าจะเป็นคาถาเปิดกระบี่ตามบันทึกของอาจารย์ปู่
มันเป็นวิธีเสริมพลังให้กับอาวุธเวท ทำให้มันกลายเป็นอาวุธที่มีพลังทำลายสูงขึ้น คล้ายกับระบบ ‘เสริมพลังอาวุธ’ ในเกมออนไลน์ที่ผมเคยเล่น แต่การได้เห็นในชีวิตจริงนั้นทำให้รู้สึกตื่นเต้นและน่าทึ่งกว่ามาก
หลังจากที่เม่าจิ้งเปิดกระบี่เรียบร้อย เขาก็พูดด้วยเสียงแผ่วเบา “ตามฉันมา” แล้วหันหน้ากลับไป ก่อนพุ่งเข้าหาเด็กปีศาจทันที
“เจ้าผู้ต่ำช้า ตายซะ!” กระบี่ไม้ท้อในมือฟันฉับลงไป
เด็กปีศาจแผดร้อง “อ๊าาา” เสียงดังก้อง แล้วตะปบเล็บแหลมเข้าต่อสู้กับเม่าจิ้งอย่างเอาเป็นเอาตาย
ผมยืนอยู่ข้างเม่าจิ้ง คอยหาจังหวะและจุดอ่อนเพื่อเสริมการโจมตี เตรียมลงฝ่ามืออัสนีให้มันถึงตาย
เม่าจิ้งในตอนนี้ไม่ถอยแม้ครึ่งก้าว ใช้ร่างเข้าปะทะกับอีกฝ่ายเต็มแรง ทุกกระบวนท่าดุดันราวกับเอาชีวิตเข้าแลก
การต่อสู้เช่นนี้สิ้นเปลืองปราณอย่างมาก ไม่เกินสามนาทีเม่าจิ้งต้องหมดแรงแน่
หนึ่งนาทีผ่านไป เขาคว้าโอกาสได้
“พรืด!” เม่าจิ้งพ่นโลหิตออกมาคำหนึ่ง เลือดนั้นพุ่งใส่ร่างของ
