งเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
แม้จะไม่มากนัก แต่ก็พอรู้สึกได้
ผมสูดหายใจเข้าออกลึกสองครั้งอย่างผ่อนคลาย
ผมหันกลับไปมองเม่าจิ้ง เห็นเขายืนขึ้นได้แล้ว และกำลังยิ้มให้ผม “ทำได้ดีมาก”
ผมหอบหายใจ รู้สึกเหนื่อยอ่อนเต็มที จึงพิงต้นไม้ต้นแล้วกล่าว “คราวนี้…น่าจะฆ่าหมดแล้วใช่ไหม”
ขณะพูดก็มองไปทางห้องน้ำสาธารณะ
พลังอาฆาตที่เคยปกคลุมตรงนั้นกำลังจางหายไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อไร้ซึ่งวิญญาณอาฆาต ทุกอย่างก็เริ่มกลับสู่สภาวะปกติ
“คราวนี้สะอาดหมดจดแล้ว”
“เม่าจิ้ง เงินสองหมื่นของนายเนี่ย หามาไม่ง่ายเลยนะ!” ผมพูดแซวเขา
“ก็ใช่น่ะสิ” เม่าจิ้งหัวเราะเบาๆ โดยไม่รู้ตัว แล้วโยนบุหรี่มวนหนึ่งมาให้ผม
เราสองคนพิงต้นไม้อย่างหมดแรง สูบบุหรี่กันเงียบๆ จนหมดมวน
ไม่มีใครคาดคิดว่าในห้องน้ำสาธารณะแห่งนี้จะมีผีอยู่ถึงสองตัว
ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสองตนล้วนกลายเป็นวิญญาณอาฆาตแล้วด้วย
หนึ่งในนั้นยังวิวัฒน์จากทารกวิญญาณกลายเป็นเด็กปีศาจ แถมยังมีเนื้องอกสีเขียวที่เป็นดวงตาอีกลูกบนหน้าผาก
โชคดีที่ผมเรียนรู้วิชาสายฟ้าได้ทันเวลา ไม่อย่างนั้น ค่ำคืนนี้ใครจะเป็นฝ่ายรอดคงยากจะคาดเดา
หลังพักอยู่สักครู่ เราทั้งสองก็เริ่มกลับมามีแรง
และตอนนี้ บริเวณห้องน้ำสาธารณะไม่หลงเหลือพลังอาฆาตแม้แต่น้อยแล้ว
เม่าจิ้งหยิบโทรศัพท์ออกมา กดโทรหาหมายเลขหนึ่ง
พอปลายสายรับ เขาพูดเพียงสั้นๆ ว่า “ปัดเป่าเรียบร้อย” แล้วก็ตัดสายทันที…
