ออาวุธขึ้นป้องกันตัว พร้อมทั้งเหวี่ยงกระบี่กระดูกปลาและแส้กระดูกงูออกไป
แม้พวกมันจะดูดุร้าย แต่พลังของพวกมันกลับอ่อนแอกว่าทารกวิญญาณตัวแรกที่เราสังหารไปมาก
ทุกครั้งที่ถูกอาวุธของเราฟาดฟัน ร่างของพวกมันจะสลายกลายเป็นควันในทันที
แม้เราจะสงสัยว่าพวกมันเป็นเพียงภาพลวงตา แต่หากปล่อยให้พวกมันเข้าถึงตัวได้จริง มันอาจสร้างความเสียหายให้พวกเราก็ได้
ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่วินาที ผมกับเม่าจิ้งถูกพวกมันข่วนจนมีบาดแผลหลายแห่ง
เด็กปีศาจยังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่เข้ามาร่วมโจมตี มันเพียงจับจ้องเราอย่างใจเย็น
เม่าจิ้งกัดฟันแน่น ก่อนจะตะโกน “เจียงหนิง! ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เราได้หมดแรงก่อนแน่!”
ผมรู้สึกถึงความผิดปกติ
แม้ว่าจะสังหารทารกวิญญาณไปมากมาย แต่พวกมันก็ยังคงโผล่ขึ้นมาไม่หยุด
บาดแผลบนร่างกายของผมและเม่าจิ้งเริ่มเพิ่มขึ้นทีละเล็กทีละน้อย
ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงแผลตื้นๆ แต่หากสะสมมากพอ เราก็จะเสียเปรียบในที่สุด
ที่น่ากังวลกว่าคือ หากปราณต้นกำเนิดของเราหมดลงก่อน เด็กปีศาจจะใช้โอกาสนั้นโจมตีพวกเรา
“ลองดูว่าเราสามารถหลุดออกจากภาพลวงตาโดยการเปลี่ยนตำแหน่งได้หรือไม่” ผมพูดพลางฟาดแส้กระดูกงูออกไป
เม่าจิ้งพยักหน้า เราทั้งคู่พยายามถอยห่างจากห้องน้ำสาธารณะ
แต่ไม่ว่าเราจะถอยไปไกลแค่ไหน ทารกวิญญาณก็ยังคงล้อมเราแน่นเหมือนเดิม
พวกมันยังคงกรูเข้าหาเราอย่างไม่ลดละ
ผมขมวดคิ้วก่อนจะรู้สึกถึงกรงเล็บเย็นเฉียบข่วนผ่านต้นขาข
