องผม
ผมกัดฟันแน่น เลือดเริ่มซึมออกมา
“แผนนี้ใช้ไม่ได้ผล! เม่าจิ้ง นายมีอะไรที่ใช้ทำลายภาพลวงตานี้ได้ไหม!” ผมถามขณะยังคงโจมตี
เม่าจิ้งสบถออกมา “ฉันมีม้วนคัมภีร์อยู่ม้วนหนึ่ง แต่มันต้องใช้พลังมหาศาลถึงจะเปิดใช้ได้”
“ต้องใช้พลังแบบไหน” ผมถามพร้อมกับตวัดกระบี่กระดูกปลาใส่ทารกวิญญาณที่พุ่งเข้ามา
ฝูงทารกวิญญาณยังคงเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อยๆ ไม่สิ้นสุด ราวกับเป็นคลื่นที่ไม่มีวันจบ
เราทั้งคู่ถอยร่นไปเรื่อยๆ ขณะต่อสู้ ปราณต้นกำเนิดในร่างถูกใช้ไปอย่างรวดเร็ว
ในตอนนี้ผมเริ่มเข้าใจเจตนาของเด็กปีศาจแล้ว
มันคงเห็นว่าเม่าจิ้งสามารถใช้ยันต์ทำร้ายมันได้ และมองว่านั่นเป็นภัยคุกคาม
ดังนั้น มันจึงใช้ภาพลวงตานี้เพื่อบั่นทอนพลังปราณของพวกเรา
เมื่อพลังของเราหมดลง มันก็จะออกมาจัดการพวกเราทันที
แม้ผมจะรู้แผนการของมันแล้ว แต่หากไม่มีวิธีทำลายภาพลวงตานี้ แผนของมันก็ยังคงได้ผลอยู่ดี!
เม่าจิ้งขมวดคิ้วก่อนจะพูดขึ้นอีกครั้ง “ดูจากสถานการณ์ตอนนี้ เราน่าจะถูกบางอย่างรบกวนจิตใจจนเกิดภาพลวงตา คัมภีร์ที่ฉันมีอยู่นี้เรียกว่าคาถาค่ายกลสวรรค์ หากใช้งานสำเร็จ มันจะก่อเป็นปราณค่ายกลสวรรค์ขึ้นรอบตัวเรา สามารถขับไล่พลังอาฆาตและสิ่งชั่วร้ายได้ในช่วงเวลาหนึ่ง”
เม่าจิ้งหยุดไปชั่วครู่ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเสียดาย “แต่การเปิดค่ายกลนี้ต้องใช้ยันต์พลังสูง ซึ่งพลังของเราตอนนี้ไม่เพียงพอที่จะใช้มันได้”
ผมฟังแล้วนิ่งไปครู่หนึ่ง
ผมไม่เคยไ
