ม แล้วหันกลับไปฟาดกรงเล็บสวนเม่าจิ้งแทน
“ปึงๆ!”
เม่าจิ้งรับแรงโจมตีไปเต็มๆ กระบี่ไม้ท้อแทบจะหลุดจากมือ
พลังของมันเหนือชั้นกว่าพวกเรามากอย่างเห็นได้ชัด
เม่าจิ้งถูกบังคับให้ถอยร่นแทบไม่ทัน การโจมตีของเด็กปีศาจนั้นรุนแรงเกินกว่าที่เราคาดคิด
พวกเราไม่สามารถจัดการมันได้ด้วยวิธีทั่วไป
ผมรีบเก็บแส้กระดูกงูเข้าที่ ก่อนจะหยิบยันต์สะกดวิญญาณออกมา แล้วพุ่งเข้าโจมตีจากทางด้านหลัง
ผมฟันกระบี่เข้าใส่ก่อนเป็นอย่างแรก
แต่ราวกับมันมองเห็นทุกทิศทาง เด็กปีศาจหันกลับมาสกัดการโจมตีของผมได้อย่างแม่นยำ
กรงเล็บของมันสะบัดมาปัดคมกระบี่ออกไปได้
แต่ในจังหวะนั้นเอง ผมก็ตบยันต์ที่อยู่ในมือซ้ายเข้าไปที่ใบหน้าของมันเต็มแรง
เปลวอาคมจากยันต์สะกดวิญญาณปะทุขึ้นทันที
“บึ้ม!”
พลังของยันต์แผ่ซ่านออกมาเป็นวงกว้าง
แต่…เด็กปีศาจกลับไม่ได้เจ็บหนักเท่าที่ควร
มันเพียงแค่คำรามด้วยความเจ็บปวดสองสามครั้ง แล้วก็กลับมายืนได้อย่างมั่นคงอีกครั้ง
ผมตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ
“บ้าชะมัด! ทำไมพลังป้องกันของมันถึงสูงขนาดนี้!”
ยันต์สะกดวิญญาณของผมไม่มีผลใดๆ กับมันเลย
ทันใดนั้น กรงเล็บของมันก็ตวัดใส่ผมเต็มแรง
“ฝับ!!”
ร่างของผมกระเด็นไปไกล ความเจ็บแปลบแล่นขึ้นมาที่หน้าอกจนแทบหายใจไม่ออก
เม่าจิ้งเห็นเช่นนั้นก็เริ่มใช้ยันต์ของเขาบ้าง
ด้วยพลังของเด็กปีศาจที่สูงเกินไป การโจมตีปกติไม่สามารถทำอะไรได้
ผมไม่รู้ว่าเม่าจิ้งใช้ยันต์อะไร แต่พลังของมันต้อ
