ยงสบายๆ แต่สิ่งที่เขากล่าวล้วนเป็นประสบการณ์ที่ล้ำค่าทั้งสิ้น
ผมพยักหน้าหลายครั้งเพื่อยืนยันว่าตนเองเข้าใจ “ผมเข้าใจแล้ว อาจารย์! แต่สิ่งนั้นไม่โผล่ออกมา เราจะจัดการมันได้ยังไง”
อาจารย์ไม่ตอบทันที แต่สูบบุหรี่เข้าไปอีกหนึ่งฟอด สูบแรงจนก้นกรองบุหรี่เรืองแสงเป็นสีแดงเข้ม
จากนั้นเขาหรี่ตาลงก่อนจะดีดบุหรี่ไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
“ฟิ้ว!”
ก้นบุหรี่ลอยพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง เร็วจนผมแทบมองไม่ทัน
ทันใดนั้นเอง เสียงกรีดร้องแหลมสูงก็ดังก้องขึ้นมา
“อ๊ากกกก!!”
ห่างออกไปสิบกว่าเมตร หมอกดำเริ่มปั่นป่วน
เปลวเพลิงสีแดงลุกโชติช่วงขึ้นกลางอากาศ
และในกองเพลิงนั้น เงาของวิญญาณในชุดขาวก็ปรากฏขึ้นมา
ร่างนั้นถูกแรงกระแทกจากบุหรี่ของอาจารย์จนกระเด็นไปชนเข้ากับหินก้อนหนึ่ง ก่อนจะร่วงลงสู่พื้น
“เห็นไหม ออกมาแล้ว!” อาจารย์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
ส่วนผมได้แต่มองเขาด้วยความชื่นชม
สมแล้วที่เป็นคนเก็บศพที่แข็งแกร่งที่สุดในแถบนี้ แค่ก้นบุหรี่ก็สามารถทำให้ผีกระเด็นไปได้!
ผีนั่นลุกขึ้นยืนอีกครั้ง หมอกดำพวยพุ่งออกมาจากร่างมัน
เพียงพริบตาเดียว เปลวไฟสีแดงที่ห่อหุ้มร่างมันก็ถูกพลังแห่งความมืดกลืนจนดับสิ้น
ตอนนี้ผมจึงมองเห็นรูปลักษณ์ของมันได้อย่างชัดเจน
มันเป็นชายวัยกลางคนในชุดขาว นัยน์ตาสีขาวซีดเหมือนปลาตายจ้องมองเราด้วยความอาฆาต ใบหน้าซีดเซียวเต็มไปด้วยลวดลายสีดำและสีเลือด ดูน่าหวาดกลัวอย่างยิ่ง
“ไอ้แก่ มีฝีมือเ
