ย่างแท้จริง เราต้องนำวิญญาณของเธอกลับมาก่อน!”
“วิญญาณ?” หลี่เชาไห่เบิกตากว้าง
อาจารย์พยักหน้า “ใช่แล้ว หลี่เสี่ยวหมิ่นสูญเสียวิญญาณไป หากร่างกายถูกทิ้งร้างเป็นเวลานาน อาการของเธอจะยิ่งแย่ลง
“ฉันแค่ใช้ยันต์สะกดกายเพื่อรักษาร่างเธอไว้ชั่วคราวเท่านั้น หากสามารถนำวิญญาณเธอกลับมาได้ภายในหนึ่งวัน เธอถึงจะฟื้นขึ้นมา”
หลี่เชาไห่มองอาจารย์ซ่งราวกับพบแสงแห่งความหวัง
ตอนนี้เขาไม่แม้แต่จะมองแพทย์ที่อยู่รอบๆ อีกแล้ว มีเพียงอาจารย์ซ่งเท่านั้นที่อยู่ในสายตาเขา
“อาจารย์ซ่ง! ได้โปรดช่วยนำวิญญาณของเสี่ยวหมิ่นกลับมาด้วย! ไม่ว่าต้องใช้เงินเท่าไหร่ ผมก็ยินดี!”
อาจารย์พยักหน้า “ในเมื่อฉันมาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แล้ว ย่อมต้องรับผิดชอบให้ถึงที่สุด
“นำวันเดือนปีเกิดพร้อมเส้นผมและเล็บของเธอมาให้ฉัน ฉันกับเสี่ยวเจียงจะออกตามหาวิญญาณของเธอ และจะนำกลับมาก่อนรุ่งสาง”
หลี่เชาไห่รีบพยักหน้าด้วยความตื่นเต้น “ได้! ได้เลย!”
เขารีบเดินไปที่เตียงของหลี่เสี่ยวหมิ่น หยิบกรรไกรขึ้นมาตัดปอยผมพร้อมกับตัดเล็บบางส่วนของเธอ จากนั้นจึงห่อไว้ด้วยกระดาษสีขาว และยื่นให้กับอาจารย์ ก่อนจะแจ้งวันเดือนปีเกิดของเธอ
ผมรีบจดบันทึกข้อมูลเหล่านั้นไว้
หลังจากจัดเตรียมทุกอย่างเสร็จ อาจารย์ก็เตรียมตัวออกเดินทางพร้อมกับผม
ส่วนหลี่เชาไห่ยังคงอยู่ที่โรงพยาบาล คอยเฝ้าดูลูกสาวของเขา
ขณะนั้นการช่วยชีวิตได้สิ้นสุดลงแล้ว
แพทย์และพยาบาลทุกคนต่างมองมา
