ที่อาจารย์และหลี่เชาไห่ด้วยสายตาสงสัยและทึ่ง
เพราะสิ่งที่พวกเขาเห็นในวันนี้…มันเกินกว่าขอบเขตของวิทยาศาสตร์ที่พวกเขารู้จักไปแล้ว
ขณะที่พวกเรากำลังจะออกจากห้อง หมอเจ้าของไข้ก็ตะโกนไล่หลังมา “ท่าน…ปรมาจารย์”
อาจารย์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปมอง เห็นว่าเป็นหมอเจ้าของไข้ศีรษะล้าน “มีอะไร”
หมอเจ้าของไข้ลดหน้ากากลง แล้วกล่าวขึ้นว่า “จากประสบการณ์ทางการแพทย์หลายปีของผม หากหัวใจของผู้ป่วยหยุดเต้นเป็นเวลานานขนาดนี้ แม้จะช่วยให้ฟื้นคืนมาได้ก็มีโอกาสสูงมากที่จะกลายเป็นเจ้าหญิงนิทรา ขอถามปรมาจารย์ ท่านแน่ใจหรือไม่ว่าสามารถช่วยให้เธอฟื้นขึ้นมาได้จริง”
อาจารย์เห็นหมอพูดด้วยท่าทีจริงจัง ไม่ได้มีเจตนาเสียดสีจึงไม่ปิดบัง
“มนุษย์เป็นมนุษย์ได้เพราะมีเลือดเนื้อและมีวิญญาณ พวกคุณสามารถรักษาร่างกาย แต่ฉันสามารถช่วยดึงสามวิญญาณเจ็ดจิตให้กลับคืนมาได้ ตราบใดที่ร่างกายไม่ได้ถูกทำลายจนไม่สามารถรองรับวิญญาณได้ หากดวงจิตคืนสู่ร่าง เจ้าของร่างย่อมฟื้นคืนมาได้ ขอลา!” พูดจบ อาจารย์ยกมือคารวะเบาๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไป
ผมเองก็พยักหน้าให้หมอเจ้าของไข้เล็กน้อยก่อนจะรีบเดินตามอาจารย์ออกไป
ตอนนี้เอง ผมเริ่มเข้าใจแล้วว่าอาจารย์ของผมยอดเยี่ยมเพียงใด
แต่ก่อนผมอยากเป็นหมอ ไม่ใช่แค่เพราะต้องการช่วยชีวิตคน แต่เพราะอยากหาเงินด้วย
แต่ตอนนี้การเป็นคนเก็บศพก็ช่วยชีวิตคนได้เหมือนกัน แถมยังสามารถช่วยในสิ่งที่แพทย์ทำไม่ได้ แล
