ตาคลอ
ผมพยักหน้า “จริงครับ”
“ลูกจ๋า ได้ยินไหม พ่อรอเราอยู่ที่ปลายทาง เรากำลังจะได้พบพ่อแล้ว…”
เธอดีใจจนกลั้นความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่
ผมไม่ได้รบกวนเธอ แต่หันไปมองเม่าจิ้งที่ยังคงมีท่าทีเยือกเย็น “เม่าจิ้ง คืนนี้นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แถมยังพกอาวุธเวทมาด้วย มาทำงานเหรอ”
เม่าจิ้งได้ยินคำถามของผมแล้วเผยรอยยิ้มบางๆ “ฉันมาส่งรถบัสผีคันนี้เหมือนกัน แต่ไม่คิดว่านายจะขึ้นมาก่อน ฉันเลยต้องขี่มอเตอร์ไซค์ตามมาติดๆ…”
เขาเล่าถึงเหตุการณ์ที่ทำให้เขามาที่นี่ในคืนนี้
หลังจากฟังจบ ผมก็เริ่มเข้าใจว่าโชคชะตานำพาให้เรามาเจอกันได้อย่างไร
รถบัสผีสาย ‘330’ วิ่งอยู่บนเส้นทางนี้มาสิบสองปีแล้ว และทุกๆ หนึ่งถึงสองปี จะมีคนเคราะห์ร้ายที่พลังชีวิตอ่อนแอเผลอขึ้นรถคันนี้โดยไม่ได้ตั้งใจ จากนั้นก็ถูกมันพาไปยังอ่างเก็บน้ำ และจบชีวิตลงที่นั่น
ในรอบสิบสองปีที่ผ่านมา มีคนตายเพราะรถบัสคันนี้อย่างน้อยห้าถึงหกคน
ทั้งหมดจมน้ำตายในจุดที่ JK7231 เคยประสบอุบัติเหตุ
เม่าจิ้งมาที่นี่เพราะศาลฮวงจุ้ยของเขามอบหมายให้มาช่วยปลดปล่อยดวงวิญญาณของผู้ที่จมน้ำ
เมื่อตรวจสอบก็พบว่าเหยื่อรายล่าสุดเสียชีวิตเพราะขึ้นรถบัสวิญญาณ JK7231 โดยไม่ได้ตั้งใจ ก่อนจะถูกพามาจมน้ำ
หลังจากช่วยปลดปล่อยวิญญาณ เม่าจิ้งและอาจารย์ของเขาจึงไปตรวจสอบสถานที่เกิดเหตุ
อาจารย์ของเม่าจิ้งเป็นปรมาจารย์ผู้ทรงพลัง เพียงแค่มองก็รู้ได้ทันทีว่าอาจารย์ของผมได้ใช้รูปปั้นสะกดพ
