ภรรยาของพี่เฉาชี้ไปที่ด้านหลังของผมพร้อมกับพูดประโยคนั้น
ขณะเดียวกันผมก็รู้สึกได้ถึงลมหายใจเย็นยะเยือกที่แผ่กระจายมาจากข้างหลัง
“จุ้นจ้านนักนะ!” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นจากด้านหลังของผม
เมื่อได้ยินเสียงนี้ หัวใจของผมกระตุกวูบ รีบหันกลับไปมองอย่างรวดเร็ว
สิ่งที่เห็นคือ คนขับรถที่เคยนั่งอยู่หน้าพวงมาลัย บัดนี้ยืนอยู่ข้างหลังผม
ดวงตาสีเทาหม่นของเขากลายเป็นสีขาวโพลนราวกับดวงตาของปลาตาย ใบหน้าของเขาดูโหดเหี้ยม จ้องมองมาที่ผมด้วยความอาฆาต
ทันทีที่ผมหันกลับไป เขาก็พุ่งมือมาบีบคอผมแน่น
“วิญญาณ…วิญญาณอาฆาต…” ผมพยายามเปล่งเสียงออกมาอย่างแหบแห้ง
คำพูดของภรรยาพี่เฉาทำให้ผมเข้าใจทุกอย่างในทันที
อุบัติเหตุครั้งนั้น…อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
เป็นไปได้ว่าคนขับรถคนนี้จงใจขับรถพุ่งลงอ่างเก็บน้ำด้วยตัวเอง!
“ไม่มีใครขัดขวางฉันได้!” คนขับรถคำราม เสียงของเขาเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ใบหน้าบิดเบี้ยวอย่างชั่วร้าย
หลังจากที่วิญญาณที่อยู่บนรถทนทุกข์จากความทรงจำที่ฟื้นคืนมา ตอนนี้ก็ระลึกถึงเหตุการณ์ในวันนั้นได้ทั้งหมด
ความจริงที่พวกเขาถูกฆ่าทำให้พวกเขาเดือดดาล
“ไอ้เวร! แกเป็นคนฆ่าพวกเรา!”
วิญญาณหนุ่มรอยสักเป็นคนแรกที่พุ่งเข้าหาเขา พร้อมกับความโกรธเต็มเปี่ยม
อีกสองวิญญาณชายก็พุ่งตามเข้ามา หวังจะช่วยผมจัดการวิญญาณคนขับ
แต่ในตอนนี้คนขับรถได้กลายเป็นวิญญาณอาฆาตไปแล้ว ทั้งร่างเต็มไปด้วยพลังอาฆาตอันเข้มข้น
มันอ้าปากและคำรามเ
