กรงเล็บทั้งสองข้างพยายามดึงแส้ออก แต่ทันทีที่มือของมันสัมผัสกับแส้ เสียง “ซี่ๆๆ” ของเนื้อที่ถูกเผาไหม้ก็ดังขึ้น
อักขระที่จารึกบนแส้กระดูกงูส่องแสงวาบเมื่อสัมผัสกับพลังอาฆาตของมัน
เมื่อเห็นว่าแส้รัดคอมันแน่น ผมออกแรงกระตุก ดึงมันเข้ามาใกล้ตัวทันที
อีกมือหนึ่งของผมจับกระบี่กระดูกปลาแน่น ก่อนแทงเข้าไปที่ร่างของมัน
“ตายซะ!”
เสียงแหวกอากาศดัง “ฟึบ!” กระบี่แทงทะลุเข้าไปกลางอกของวิญญาณอาฆาตทันที
มันส่งเสียงกรีดร้องโหยหวน ความเจ็บปวดทำให้ร่างกายมันบิดเบี้ยว
แต่แม้ว่าจะถูกแทงทะลุ มันกลับยังไม่ตาย
ดวงตาขาวโพลนของมันเบิกกว้าง ก่อนอ้าปากกว้างแล้วพุ่งเข้ามากัดคอผม!
ผมตกใจจนต้องรีบดึงกระบี่ออกและถอยหลังไปอย่างรวดเร็ว
มันกระชากแส้กระดูกงูออกจากลำคอ พิสูจน์ให้เห็นว่ามันแข็งแกร่งกว่าวิญญาณที่ผมเคยเผชิญหน้ามาก่อน
เทียบกับอาจารย์วิชากายวิภาคที่ผมเคยจัดการมาก่อน วิญญาณอาฆาตตนนี้น่ากลัวกว่าหลายเท่า
แค่กระบี่กระดูกปลาหรือแส้กระดูกงูไม่สามารถสังหารมันได้!
“ตาย! ทุกคนต้องตาย!”
มันยังคงคำรามด้วยความคลั่ง รถบัสก็ยังคงแล่นไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ผมรู้ว่าหากใช้แค่กระบี่หรือแส้เพียงอย่างเดียวคงสู้มันไม่ได้
เมื่อมันพุ่งเข้ามาอีกครั้ง ผมฉวยโอกาสหยิบยันต์สะกดวิญญาณออกมา ก่อนจะแปะเข้าที่หน้าผากของมัน!
เหมือนมันจะรับรู้ถึงพลังของยันต์ จึงรีบถอยหลังหนีทันที
แต่แทนที่จะหยุด มันกลับอ้าปากพ่นไอสีดำออกมา ไอนั้นมีกลิ่นเหม
