็นคาวรุนแรง
แม้จะไม่รู้ว่ามันคืออะไร แต่ผมก็เข้าใจได้ว่าห้ามสัมผัสโดยเด็ดขาด
ผมถอยหลังทันทีเช่นกัน หลบเลี่ยงไอสีดำที่กระจายไปทั่วรถบัส
ไอดำนั้นกระจายออกมาประมาณสองเมตร ก่อนจะสลายไปกลางอากาศ
เบาะรองนั่งที่สัมผัสไอดำนั้นถูกกัดกร่อนจนพื้นผิวสลายหายไป!
เสียง “ซี่ๆๆ” ดังขึ้น ขณะที่เบาะค่อยๆ ถูกกัดกร่อนไปเรื่อยๆ
ผมใจหายวูบ
มันแข็งแกร่งกว่าที่อาจารย์คาดการณ์ไว้มาก!
อาจารย์เคยบอกว่า ผมมีแส้กระดูกงูและกระบี่กระดูกปลา รวมถึงวิญญาณในรถที่ถูกสะกดไว้ด้วยรูปปั้นมานานสิบสองปี
แม้พวกมันจะกลายเป็นวิญญาณอาฆาต แต่พลังของพวกมันก็น่าจะอ่อนแอลงไปมากแล้ว
เขาคิดว่าด้วยอาวุธทั้งสอง ผมน่าจะจัดการได้ง่ายๆ
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะไม่เป็นไปตามแผน
แส้กระดูกงูไม่สามารถสังหารมันได้ กระบี่กระดูกปลาก็แทงทะลุร่างมันแล้ว แต่มันยังไม่ตาย แถมยังพ่นไอพิษกัดกร่อนได้อีก
ผมจ้องวิญญาณคนขับรถด้วยสีหน้าตึงเครียด
ขณะเดียวกันภรรยาของพี่เฉากับเหล่าวิญญาณตนอื่นๆ ที่หลบอยู่ด้านหลังรถก็ร้องขึ้นด้วยความตื่นตระหนก “ไม่นะ! รถ…รถกำลังมุ่งหน้าไปที่อ่างเก็บน้ำอีกแล้ว!”
เสียงของเธอทำให้ใจผมหายวูบ ผมเหลือบมองออกไปข้างนอก เห็นป้ายเตือนอันตรายของอ่างเก็บน้ำแวบผ่านไปอย่างรวดเร็ว
จุดที่ผมขึ้นรถมาห่างจากอ่างเก็บน้ำต้าเถียนวานสี่ป้าย คำนวณจากเวลา ตอนนี้เราคงเข้าใกล้ที่หมายมากแล้ว
ไม่ได้! ผมต้องจัดการกับวิญญาณคนขับรถให้เร็วที่สุด
ถ้าปล่อยให
