เมื่อตื่นขึ้นมาก็เป็นเวลาที่ไฟในหอพักดับพอดี
ผมนอนรออีกหน่อย แล้วค่อยๆ แอบออกจากหอพัก ปีนข้ามกำแพงออกไปยังด้านนอกมหาวิทยาลัย
ออกไปปราบผี แต่ต้องทำตัวเหมือนขโมยแบบนี้ ช่างน่าขันนัก
โชคดีที่เหลืออีกเพียงเดือนเดียวเท่านั้น เทอมนี้ก็จะจบลง
ถึงตอนนั้นผมจะย้ายออกจากหอพักไปอยู่ที่ร้านของอาจารย์ จะได้สะดวกต่อการทำงานมากขึ้น
เมื่อออกมาถึงนอกมหาวิทยาลัย ผมสแกนเช่ารถจักรยานยนต์ไฟฟ้า และขี่ตรงไปยังป้ายรถบัสสาย ‘330’ ที่อยู่ใกล้ที่สุด
ตอนนี้เป็นเวลาห้าทุ่มกว่า
เมื่อถึงเที่ยงคืน ผมแค่เผากระดาษพับรูปรถบัสพร้อมกับกระดาษเหลืองที่เขียนวันเดือนปีเกิดของผม ก็สามารถขึ้นรถได้แล้ว
ใช้เวลาเพียงยี่สิบนาที ผมก็มาถึงป้ายรถบัสที่ชื่อ ‘ถานเซียงหยวน’
ที่นี่เป็นสวนสนุก ตอนกลางวันมีผู้คนพลุกพล่าน แต่เวลานี้กลับมืดสนิท ไร้เงาผู้คนแม้แต่คนเดียว
ผมยืนอยู่ที่ป้ายรถบัส พลางมองดูเวลา
ตอนนี้เป็นเวลา 23:50 น. เหลืออีกสิบนาทีก็จะเที่ยงคืน
ผมตรวจสอบเครื่องมือที่นำติดตัวมาอีกครั้ง
กระบี่กระดูกปลา แส้กระดูกงู ยันต์สะกดวิญญาณสามแผ่น ทั้งหมดนี่เป็นอาวุธหลักของผมในคืนนี้
นอกจากนี้ยังมีผงพริกขับไล่วิญญาณที่ลุงอวี๋ให้มา
กระดาษเหลืองที่เขียนวันเดือนปีเกิดของผม และแบบจำลองรถบัสกระดาษทะเบียน JK7231
สุดท้ายคือขวดนมที่พี่เฉามอบให้
ส่วนธูป เทียน และกระดาษเงินกระดาษทองก็เตรียมไว้พร้อมแล้ว
ผมจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ แล้วยืนรอต่อไป
สายลมยามค่ำค