กค้าอยู่รอบๆ ลุงอวี๋จึงไม่พูดอะไรชัดเจนนัก แต่ผมเข้าใจได้ในทันที
ผมพยักหน้ารับถุงผ้ามาเก็บไว้อย่างดี
“ขอบคุณลุงอวี๋ งั้นผมกลับไปที่มหาวิทยาลัยก่อนนะ”
ลุงอวี๋พยักหน้า พร้อมเตือนผมอีกครั้ง “คืนนี้ระวังตัวด้วย อย่าประมาท”
“ไม่ต้องห่วงลุงอวี๋” ผมตอบรับ ก่อนเดินออกจากแผงหมึกย่าง
ระหว่างทาง ผมเปิดถุงดูข้างใน
แม้ว่ามันจะถูกเรียกว่าพริกป่น แต่กลับไม่มีกลิ่นเผ็ดฉุนเลยสักนิด
เนื้อสัมผัสของมันเหมือนเถ้าพริก แถมยังมีเม็ดทรายและเศษพืชปะปนอยู่
แต่ผมรู้ดีว่าลุงอวี๋ไม่เคยทำอะไรเล่นๆ
เขาเชี่ยวชาญเรื่องอาหารสำหรับโลกวิญญาณ
สิ่งที่เขาให้มานั้นต้องมีประโยชน์แน่นอน
เมื่อกลับมาถึงหอพัก ผมเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เหมาะสมสำหรับคืนนี้
จากนั้นก็นั่งลงวางแผนและทบทวนแผนการสำหรับภารกิจคืนนี้อย่างละเอียด
ก่อนจะงีบพักเติมพลัง เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการปฏิบัติการหลังไฟดับ…
