ิ้นออกมาเพื่อรัดคอผม
ผมรู้สึกได้ถึงแรงกดแน่นจากลิ้นของมัน
ขณะที่มันอ้าปากจะกัด ลุงอวี๋ก็ฟันมีดหัวมังกรลงมาเต็มแรง
“ฉับ!”
ลิ้นของมันขาดสะบั้นเป็นสองท่อน!
จากนั้นลุงอวี๋ก็เสยเท้าเตะมันกระเด็นไปกระแทกผนังเสียงดังสนั่น
“อ๊ากกกก!” ผียายเฒ่าร้องโหยหวน
ไม่ปล่อยให้เสียโอกาส ผมพุ่งเข้าไปกระหน่ำซ้ำ!
ครั้งนี้มันไม่ทันได้ตั้งตัว
“ฉึก!”
กระบี่กระดูกปลาปักเข้าที่กลางอกของมันเต็มแรง!
นัยน์ตาของมันเบิกกว้าง ตัวสั่นสะท้าน
ควันสีดำลอยออกจากบาดแผลและปากของมัน ผียายเฒ่าแสดงความเจ็บปวดออกมาอย่างรุนแรง
ผมกัดฟัน กดกระบี่ลงไปให้ลึกกว่าเดิม
“ถึงเวลาส่งแกไปนรกแล้ว…”
“ปัง!!”
เสียงระเบิดดังขึ้นราวกับแรงกดดันทั้งหมดแตกสลาย
ร่างของผียายเฒ่าระเบิดเป็นผุยผง
ตรงหน้าผมมีเพียงเปลวเพลิงวิญญาณสีฟ้ากะพริบวูบหนึ่ง ก่อนจะเลือนหายไป
ทันใดนั้นเสียงหัวเราะของลุงอวี๋ก็ดังก้อง
“ฮ่าๆๆ! ทำได้ดีมาก เสี่ยวเจียง!”
ผมหายใจหอบ ก่อนจะยิ้มออกมา
“ผมแค่เก็บตก ลุงอวี๋ต่างหากที่เปิดโอกาสให้”
หากไม่มีการคุมเชิงของลุงอวี๋ และการที่เขาฟันมือกับลิ้นของมันจนใช้การไม่ได้ ผมก็คงไม่มีโอกาสสังหารมันได้สำเร็จ
ลุงอวี๋โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “เสี่ยวเจียง นายเพิ่งเข้าวงการแท้ๆ แต่ตอนเผชิญหน้ากับผีร้ายกลับไม่หวั่นไหว แถมยังลงมือได้เฉียบขาดอีก เมื่อเทียบกับลุงหรืออาจารย์ของนายตอนหนุ่มๆ แล้ว นายเก่งกว่าเยอะ ที่ผียายเฒ่าตัวนี้ตายก็เป็นเพราะฝีมือของนายล้วนๆ นั
