ลุงอวี๋เพิ่งจะหลุดพ้นจากผ้าแดงที่รัดคอ ก็รีบชี้ไปยังกระจกบานหนึ่งบนผนังแล้วสั่งให้ผมทำลายมัน
ผมมองตามนิ้วของลุงอวี๋
บนผนังด้านซ้ายข้างหน้ามีกระจกบานหนึ่งที่ดูแปลกออกไปจากบานอื่น
บนผิวกระจกนั้นปรากฏกลุ่มหมอกสีขาวจางๆ ลอยอยู่
มันเบาบางมาก ถ้าไม่เพ่งมองให้ดีจะมองไม่เห็นเลย
ลุงอวี๋จ้องกระจกบานนั้นเขม็ง เห็นได้ชัดว่าเขาสังเกตเห็นอะไรบางอย่างแล้ว
ผมเองก็ไม่ลังเล รีบตั้งเป้าหมายไปที่กระจกบานนั้นทันที
“ได้!” พูดจบ ผมพุ่งตัวตรงไปยังกระจกบานนั้น กำหมัดแน่นแล้วซัดเข้าไปสุดแรง
ขณะเดียวกันผียายเฒ่าในกระจกเผยสีหน้าตื่นตระหนก
มันหันหลังกลับแล้ววิ่งไปทางซ้าย!
ภาพเงาของผียายเฒ่าในกระจกที่อยู่รอบห้องกว่าหลายร้อยบานล้วนขยับตัวไปทางซ้ายพร้อมกันหมด
ในตอนนั้นเองผมสังเกตเห็นว่าไอหมอกสีขาวบนกระจกที่แตกกระจายเริ่มเคลื่อนตัวไปรวมกันที่กระจกบานถัดไปทางซ้าย
“เพล้ง!” กระจกแตกกระจายจากแรงหมัดของผม
แต่ทันทีที่กระจกแตก หมอกสีขาวเหล่านั้นก็พุ่งเข้าไปในกระจกบานข้างๆ อย่างรวดเร็ว พร้อมกับที่ร่างของผียายเฒ่าปรากฏขึ้นในกระจกบานนั้นแทน!
ผมหรี่ตาลงทันที และเข้าใจในพริบตา
มันสามารถเคลื่อนที่จากกระจกบานหนึ่งไปอีกบานหนึ่งได้!
และวิธีที่จะระบุตำแหน่งของมันไม่ใช่ดูจากภาพสะท้อนในกระจก แต่ต้องสังเกตหมอกสีขาวที่ลอยอยู่บนกระจกแต่ละบาน!
ลุงอวี๋เข้าใจจุดนี้แล้ว ถึงได้บอกว่ากระจกพวกนี้คือหลุมศพของมัน
ผมจ้องไปที่กระจกบานถัดไป
“คิดว่
