THAIBOOK
หน้าแรก
นิยาย
การ์ตูน
🔍
ในเวลากลางคืน
หน้าแรก
/
บทที่ 65 กระจกคือหลุม ผ้าขาวคือร่าง
←
ขอโทษที พอดีบรรพจารย์ผมเป็นเจ้าแห่งยมโลก [นิยายแปล]
← บทก่อนหน้า
บทต่อไป →
บทที่ 65 กระจกคือหลุม ผ้าขาวคือร่าง
จากนวนิยาย
ขอโทษที พอดีบรรพจารย์ผมเป็นเจ้าแห่งยมโลก [นิยายแปล]
A-
A+
สว่าง
ซีเปีย
มืด
↕-
↕+
ยออกกะทันหัน
ลุงอวี๋แม้จะหน้าซีดเผือดเพราะขาดอากาศหายใจ แต่ก็ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดลอย
เขากระชากผ้าแดงออกจากคอ แล้วสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่
จากนั้นยกมือชี้ไปที่กระจกบานหนึ่งบนผนังแล้วตะโกนลั่น
“เสี่ยวเจียง! รีบทำลายกระจกบานนั้น!”
← หน้าก่อนหน้า
📖 สารบัญ
หน้าถัดไป →