กนี้คือหลุมศพของแก แกซ่อนตัวในหลุมศพ แต่ร่างยังอยู่ภายนอก แกไม่กลัวว่าหลุมศพจะถูกทำลาย แต่กลัวร่างจะถูกเผา!”
คำพูดของลุงอวี๋ทำให้ผมสับสน
ร่าง? หลุมศพ?
แต่สีหน้าของเขาแสดงออกชัดว่ามองทะลุถึงกลอุบายของผียายเฒ่าแล้ว
ขณะเดียวกัน สีหน้าของมันกลับมืดครึ้มลงทันที
มันจ้องลุงอวี๋เขม็งจากในกระจก ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
“ฉันจะรัดคอแกให้ตาย ไอ้คนส่งอาหาร!”
สิ้นเสียงตะโกน ผียายเฒ่าในกระจกพลันกวัดแกว่งแขนออกมาอย่างแรง และในมือนั้นก็ปรากฏผ้าแดงผืนหนึ่ง!
ผียายเฒ่ากระตุกแขนพร้อมรัดผ้าแดงแน่น
ทันใดนั้น ผ้าแดงที่วางนิ่งอยู่ในเตาไฟก็พุ่งขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
มันพุ่งตรงไปที่ลำคอของลุงอวี๋ รัดเข้าอย่างแน่นหนา
ความเร็วของมันเกินกว่าที่ลุงอวี๋จะตั้งตัวได้ เขาเผลอปล่อยมีดหัวมังกรลงพื้น ร่างกายแข็งเกร็งก่อนจะล้มลงไปอย่างแรง
“โครม!”
“ลุงอวี๋!” ผมร้องเสียงหลง รีบพุ่งเข้าไปช่วย
แต่ยังไม่ทันได้ก้าวถึงตัวลุงอวี๋ ปลายผ้าแดงอีกด้านก็พุ่งเข้าหาคอผมหมายจะรัดให้ตายเช่นกัน!
โชคดีที่ผมไวพอ มือที่ถือกระบี่กระดูกปลาสะบัดออกไปด้านหน้า
“ฉึก!”
คมมีดตัดผ้าแดงออกเป็นสองท่อนทันที
ปลายผ้าครึ่งหนึ่งตกลงพื้นและเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีขาวอย่างรวดเร็ว
บนผ้าขาวนั้นปรากฏรอยด่างดำคล้ายเชื้อรากระจายไปทั่ว พร้อมกับเสียงร้องโหยหวนดังลั่นจากในกระจก!
ผียายเฒ่าตัวสั่นอย่างแรง ผ้าแดงในมือของมันขาดสะบั้นเป็นสองชิ้น
ผ้าที่รัดคอลุงอวี๋เองก็คลา
