เช่นนั้น ในชาติต่อไปมันย่อมได้เกิดเป็นมนุษย์ หลุดพ้นจากภพสัตว์เดรัจฉาน”
ขณะพูด อาจารย์ก็เดินเข้ามาใกล้มากขึ้น
แต่เมื่อผมสังเกตดูชัดๆ ใบหน้าของเขาซีดเซียว เหงื่อไหลซึมทั่วหน้าผาก แม้แต่ที่มุมปากยังมีรอยเลือดจางๆ เสื้อผ้าก็เปรอะเปื้อนไปหมด
นี่เขาแค่ไปถ่ายหนักจริงๆ น่ะเหรอ
ผมนึกถึงคำพูดของเม่าจิ้งที่เคยพูดไว้
เขาบอกว่าอาจารย์ของผมลงมือทำบางอย่างเพื่อดึงดูดอาถรรพ์ร้ายออกจากตึกทดลอง ทำให้ผมสามารถเข้าไปในตึกที่แม้แต่เม่าจิ้งยังไม่กล้าเข้า และสามารถใช้วิธีที่อาจารย์สอนจัดการกับอาจารย์วิชากายวิภาคที่คอยหลอกหลอนผมได้สำเร็จ
เมื่อคิดย้อนกลับไป
อาจารย์หลอกผมตั้งแต่แรก
เขาบอกว่าเขาต้องตกปลาจึงไม่สามารถไปกับผมได้
แต่ความจริงแล้ว หลังจากที่ผมออกไป เขาก็แอบช่วยผมอยู่เบื้องหลัง
เขาดึงดูดบางสิ่งที่ร้ายกาจกว่าออกไปจากตึก ทำให้ผมมีโอกาสจัดการกับอาจารย์วิชากายวิภาคโดยไม่มีอุปสรรคอื่น
ผมกำหมัดแน่น ก่อนจะสบตากับอาจารย์อีกครั้ง
“อาจารย์…ท่านกำลังปิดบังอะไรผมอยู่ใช่ไหม”
เมื่อมองดูสภาพของอาจารย์ในตอนนี้ ใบหน้าซีดขาว มุมปากเปื้อนเลือด แน่นอนว่าเขาได้รับบาดเจ็บ
ถึงขนาดทำให้อาจารย์บาดเจ็บได้ ‘อาถรรพ์ร้าย’ ที่อยู่ในตึ
