จากหลอดไฟยูวี
“นักเรียนแย่ๆ…”
เขาพูดเสียงต่ำ ก่อนจะพุ่งมือออกมาหมายจะคว้าตัวผม ปากของเขาอ้ากว้าง เตรียมจะกัดลงที่ลำคอ!
การโจมตีของเขาเกิดขึ้นกะทันหันมาก
ถ้าผมไม่ได้อยู่ในสภาวะระวังตัวสุดขีดคงไม่มีโอกาสตอบโต้ ถึงอย่างนั้นผมก็ทำได้แค่ยกแขนขึ้นกันไว้โดยสัญชาตญาณ!
เสียง “เกร๊ง!” ดังขึ้น
กรงเล็บของเฉินกั๋วฝูกระทบบนกระบี่กระดูกปลาของผม
แม้แรงกระแทกนั้นจะมหาศาล แต่ก็ยังน้อยกว่าครั้งก่อน
ผมเริ่มรับมือกับพลังของเขาได้ดีขึ้น แต่เสื้อด้านหน้าของผมถูกกรงเล็บของเขาฉีกขาดออกเป็นทางยาว!
ผมถอยหลังไปหลายก้าวก่อนจะตั้งหลักได้อีกครั้ง
เมื่อมองเสื้อที่ถูกฉีกขาด ผมแสยะยิ้มเย็นชา
“อาจารย์เฉิน ได้เวลาส่งคุณไปแล้ว!” ผมพูดเสียงหนักแน่น
ตอนนี้เมื่อเจอเขาแล้ว ผมไม่มีทางปล่อยให้เขาหนีไปอีก
“นักเรียนแย่ๆ…” เฉินกั๋วฝูยังคงส่งเสียงเย็นเยียบ ดวงตาขาวโพลนของเขาจับจ้องมาที่ผมด้วยความเคียดแค้น
จากนั้นเขาอ้าปากกว้าง เตรียมจะพุ่งเข้ามากัดผมอีกครั้ง!
ผมกำกระบี่กระดูกปลาแน่น ก่อนจะพุ่งเข้าโจมตีเขาโดยตรง
หากเฉินกั๋วฝูไม่ได้ดื่มเลือดของกระต่ายตัวแทนและไม่ได้รับบาดเจ็บจากกระบี่ของผมก่อนหน้านี้ ผมคงไม่มีทางสู้เขาได้เลย
แต่ตอนนี้
