บทเรียนวันนี้…การชันสูตรร่างมีชีวิต”
พูดจบ เขาก็กดปลายมีดลงไปบนร่างของกระต่ายตัวแทน!
จากตำแหน่งที่ผมอยู่ ผมมองไม่เห็นว่าเขากำลังเฉือนกระต่ายตัวแทนที่ส่วนไหน ได้ยินเพียงเสียงร้องเจ็บปวดที่แผ่วเบาของมัน
มันดิ้นรนเล็กน้อยก่อนจะอ่อนแรงลงไป แต่สุดท้ายก็ไร้ประโยชน์
เฉินกั๋วฝูดูเหมือนจะตื่นเต้นเป็นพิเศษ
เขาเบิกตากว้าง ดวงตาสีขาวขุ่นจ้องเขม็งไปที่ร่างของกระต่ายตัวแทน
มือของเขาขยับอย่างคล่องแคล่ว ขณะที่มีดผ่าตัดกรีดลงไปบนร่างของมัน
เสียง “ฉัวะๆๆ” ดังขึ้นต่อเนื่องราวกับกำลังถลกหนัง
ผมเห็นเขากำลังจับหนังของกระต่ายที่ถูกลอกออกครึ่งหนึ่ง ส่วนมืออีกข้างกำลังแยกเนื้อออกจากกล้ามเนื้ออย่างละเอียด
กลิ่นคาวเลือดเริ่มฟุ้งกระจายในอากาศ
เฉินกั๋วฝูพึมพำกับตัวเอง “อืม…ทำไมจู่ๆ ฉันรู้สึกกระหายน้ำขึ้นมานะ”
พูดจบ เขาก็กวาดตามองไปรอบๆ
“ดูสิ ลืมเอาน้ำมาดื่มก่อนเริ่มสอนอีกแล้ว ช่างเถอะๆ เจียงหนิง เธอเสียเลือดไปเยอะพอสมควรเลย อาจารย์กำลังคอแห้งพอดี งั้นขอดื่มสักหน่อยละกัน…”
พูดจบ เขาก็ดึงหน้ากากอนามัยลง จากนั้นค่อยๆ อ้าปากกว้าง
ฟันของเขาเป็นซี่แหลมคมเหมือนฟันฉลาม ลิ้นสีแดงสดแลบออกมาช้าๆ
เขาดูตื่นเต้นและดีใจอย่างเห็นได
