รย์ซ่งช่วยเหลือผมและรับผมเป็นศิษย์ พร้อมทั้งเอากระบี่กระดูกปลาที่เขามอบให้ให้ลุงอวี๋ดู นอกจากนี้ยังเล่าถึงข้อความสุดท้ายจากจางเฉียงที่ฝากผมมาถึงลุงอวี๋
เมื่อเขาได้ฟังก็โบกมือและพูดว่า ไม่ต้องคิดมาก วิญญาณอาฆาตมักเต็มไปด้วยความโกรธแค้น จึงสูญเสียเหตุผลไป พวกเขาไม่สามารถควบคุมการกระทำได้ ทำตามความยึดติดและความคิดอาฆาตในจิตใจเพียงเท่านั้น ลุงอวี๋ซึ่งเติบโตมาในสายงานนี้เข้าใจพฤติกรรมของพวกมันดี
เขาไม่ได้โกรธหรือโทษจางเฉียง กลับกัน เขายังรู้สึกยินดีที่ผมสามารถส่งจางเฉียงไปได้สำเร็จ
ลุงอวี๋กล่าวว่าการส่งวิญญาณให้ไปสู่สุคติสร้างบุญกุศลได้มากกว่าการกำจัดพวกมันเสียอีก
การที่ผมส่งจางเฉียงไปทำให้ลุงอวี๋พลอยได้รับพรและอายุขัยเพิ่มขึ้นด้วย
ในขณะเดียวกัน ลุงอวี๋ยังรู้สึกตกใจกับดวงชะตาของผม
เขาบอกว่า ‘สี่มหาเคราะห์’ ของผมนั้นเป็นดวงชะตาที่ ‘บางเหมือนกระดาษ’ ซึ่งหาได้ยากมาก ในหมื่นคนยังแทบหาไม่เจอ
แต่เขาก็ทำให้ผมวางใจได้ว่า แม้เขากับอาจารย์ซ่งจะไม่ลงรอยกัน แต่ฝีมือของอาจารย์ซ่งนั้นยอดเยี่ยมมาก
อาจารย์ซ่งมีชื่อเสียงโด่งดังตั้งแต่ยังหนุ่ม ตราบใดที่ผมตั้งใจเรียนรู้จากอีกฝ่าย เรื่องของผมก็จะได้รับการแก
