กปลาทิ่มตอนทำกระบี่ให้ผม
แม้อาจารย์ซ่งจะนิสัยแปลกและไม่ค่อยเป็นมิตรกับคนทั่วไป แต่สำหรับผมซึ่งเป็นศิษย์คนแรกของเขา เขากลับดูแลผมอย่างดี
ทั้งต้มยา ทั้งให้กระบี่ไว้ป้องกันตัว และยังจะพาผมไปจัดการปัญหาที่มหา’ลัยอีก
ต่อมา อาจารย์ซ่งพาผมขึ้นรถยนต์หรูราคาหกแสนกว่าหยวนของเขา
เราออกจากร้านอุปกรณ์ตกปลา ไปยังร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง
เขาสั่งอาหารเต็มโต๊ะ เลือกแต่เมนูที่ราคาแพง และบอกให้ผมกินตามสบาย
ผมนั่งมองอาหารเต็มโต๊ะด้วยความตื่นเต้น
ตั้งแต่เกิดมา ผมไม่เคยได้กินอาหารหรูแบบนี้มาก่อน หลายเมนูผมไม่เคยได้ลองด้วยซ้ำ
ผมรู้สึกว่าอาจารย์ซ่งดูแลผมดีเกินไปหรือเปล่า
แต่เขากลับพูดว่า “มีเงินก็ต้องใช้ มีไว้ก็เพื่อสร้างความสุข นายเข้ามาในสายวิชานี้แล้ว และเป็นศิษย์เพียงคนเดียวของฉันซ่งเต๋อไฉ เงินเล็กน้อยแค่นี้ไม่มีความหมายอะไรหรอก ตั้งใจเรียนรู้ให้ดี ไม่เพียงแต่นายจะรอดชีวิต แต่ยังจะได้กินดีอยู่ดีทุกมื้อด้วย วิธีหาเงินของสายวิชานี้เร็วจนบางครั้งนายอาจจะไม่อยากเชื่อเลยทีเดียว มันดีกว่าการเป็นหมอร้อยเท่าพันเท่า…”
