ิ่มกดมือลงที่หน้าอกซ้ำๆ เหมือนพยายามจะหาหัวใจของตัวเอง “ไม่จริง…ฉันเพิ่งอายุแค่ยี่สิบ...ฉันเพิ่งมีแฟนเอง…”
พูดมาถึงตรงนี้ ความทรงจำในวินาทีสุดท้ายก่อนตายก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา จางเฉียงทนไม่ไหวอีกต่อไป
เสียงสะอื้นดังขึ้นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลริน เขาทรุดตัวลงไปคุกเข่าบนพื้น ร้องไห้ออกมาอย่างหมดอาลัยตายอยาก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเศร้าและความสิ้นหวังอย่างเห็นได้ชัด
อาจารย์ซ่งเดินเข้ามาใกล้พร้อมกับคาบบุหรี่ไว้ที่มุมปาก สีหน้าเรียบเฉยไร้อารมณ์ เขาจ้องมองจางเฉียงที่กำลังร้องไห้ ก่อนจะพูดขึ้นว่า
“แกไม่ได้ตายแบบปกติ แต่ตายด้วยความอาฆาต พอเป็นแบบนี้เลยจำไม่ได้ว่าตัวเองตายยังไง แต่เพราะแกเพิ่งตายไปไม่กี่วัน และยังไม่ได้ทำร้ายใครนัก วิญญาณเลยมีบาปติดตัวไม่มาก ตอนนี้ลองคิดให้ดีสิ ก่อนตายแกเจออะไรมา ทำไมถึงกระโดดลงทะเลสาบฆ่าตัวตาย”
สิ่งที่อาจารย์ซ่งถามก็ตรงกับข้อสงสัยตลอดหลายวันที่ผ่านมาของผม ผมเคยดูข้อความในกลุ่มแชตของเพื่อนๆ พวกเขาบอกว่า ตอนนั้นจางเฉียงออกมาจากห้องชันสูตร แล้วเดินตรงไปที่สะพานเสี่ยวไป๋เหนือทะเลสาบชุ่ยหลิ่ว เขายืนอยู่ตรงนั้นสักพัก ก่อนจะกระโดดลงไป
กว่าเพื่อนจะผ่านไปเห็นและรีบลงไปช่วย
