ทำร้ายเราอีก
พอถึงชั้นล่าง ผมพบว่ารถจักรยานไฟฟ้าของลุงอวี๋หายไปแล้ว คงถูกใครบางคนขโมยไป
โทรศัพท์ของผมเองก็เปียกน้ำจนใช้งานไม่ได้ ส่วนโทรศัพท์ของลุงอวี๋ก็ยังอยู่ในห้องนั้น
ผมวิ่งไปข้างหน้าพร้อมกับแบกลุงอวี๋ไว้บนหลัง แต่ระหว่างทางไม่พบรถแท็กซี่เลย
แม้ผมจะโบกรถส่วนตัวถึงสามคัน แต่พวกเขาเห็นว่าผมวิ่งมาทั้งตัวเปล่าพร้อมกับลุงอวี๋ที่เลือดท่วมตัว ก็ไม่มีใครกล้าจอดรับ
ลุงอวี๋เริ่มอาการแย่ลงเรื่อยๆ
ในขณะที่ผมกำลังหมดหวัง ทันใดนั้นรถบัสโดยสารรอบเช้าคันหนึ่งก็มาจอดตรงหน้าผมอย่างเงียบๆ…