่แน่!”
ผมกับลุงอวี๋พยายามยันประตูห้องน้ำไว้อย่างสุดแรง
แต่เสียงกระแทกยังคงดังต่อเนื่อง
“ตึง…ตึง…ตึง…”
แรงกระแทกแต่ละครั้งหนักขึ้นเรื่อยๆ จนประตูเริ่มแตกร้าว หากปล่อยให้พุ่งชนอีกไม่กี่ครั้ง ประตูก็คงพังแน่นอน
ในขณะนั้นลุงอวี๋ส่งสัญญาณมือให้ผม เขาชี้ไปที่หุ่นที่สวมเสื้อผ้าของผมซึ่งวางอยู่บนพื้น แล้วชี้ไปที่หน้าต่างเล็กๆ อีกฝั่งหนึ่งของห้องน้ำ
ความหมายชัดเจน เขาให้ผมใช้หุ่นล่อสิ่งชั่วร้ายที่กำลังพุ่งชนประตูออกไป
ผมเข้าใจทันที และไม่ลังเล รีบคว้าหุ่นที่สวมเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมา
จากนั้นเปิดหน้าต่างเล็กๆ ด้านหลัง แล้วโยนหุ่นนั้นลงไปจากชั้นเจ็ดทันที
ทันทีที่หุ่นถูกโยนออกไป เสียงกระแทกประตูก็หยุดลง
ตามมาด้วยเสียงแหบพร่าของหญิงชราเอ่ยขึ้นว่า “ไอ้หนูนั่นกระโดดตึกหนีไปแล้ว”
หลังจากนั้นไม่นาน เสียง “แกร๊ก” ก็ดังขึ้น เป็นเสียงประตูด้านนอกที่ถูกเปิดออก...
กลิ่นเหม็นคาวที่รุนแรงจางหายไปอย่างรวดเร็ว
จางเฉียง ผีจมน้ำ คงถูกล่อออกไปแล้วแน่นอน
แต่เสียงแหบพร่าของหญิงชรากลับดังขึ้นอีกครั้งจากด้านนอก “คิดจะหลอกฉันเหรอ จากนี้ไม่ต้องเอาอาหารมาอีก อยู่ในบ้านนี้เป็นเพื่อนฉันเถอะ!”
พูดจบ เสียง “ตึงๆๆ” ของ
