เขาเดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว บรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือกชวนขนลุก เสียงพูดของเขาต่ำแหบไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ ทำให้เกิดความหวาดกลัวอย่างรุนแรง
“อย่าเข้ามา ไม่งั้นฉันจะฟันมือนายอีกข้างให้ขาดไปเลย!”
ผมพูดขู่เสียงแข็ง แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
แต่จางเฉียงในร่างผีจมน้ำกลับไม่สนใจสิ่งที่ผมพูดเลยแม้แต่น้อย กลับกัน เขายิ่งเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น พร้อมยกมือผีอีกข้างขึ้นมา แล้วพุ่งเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็ว
เขาเคลื่อนไหวเร็วมาก ผมรู้ดีว่าหากคิดจะวิ่งหนี คงไม่มีทางหนีทัน
เมื่อหลบก็ไม่ได้ ส่งไปสู่สุคติก็ไม่สำเร็จ ตอนนี้ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องสู้ให้ถึงที่สุด
ผมรวบรวมความกล้า กำมีดหัวมังกรในมือแน่น แล้วตะโกนลั่นเพื่อเรียกขวัญกำลังใจให้ตัวเอง “อย่าเข้ามานะโว้ย!”
จากนั้นผมเหวี่ยงมีดอย่างสุดแรง ฟันลงไปที่จางเฉียงอีกครั้ง!
แต่คราวนี้ เขากลับหายวับไปต่อหน้าผมอย่างกับล่องหน มีดของผมจึงฟันลงไปในความว่างเปล่า
พอเขาปรากฏตัวอีกครั้งกลับโผล่มาข้างตัวผม พร้อมด้วยสีหน้าซีดขาวแข็งทื่อ และบาดแผลลึกบนใบหน้าที่ผมฟันไว้ก่อนหน้านี้ ยิ่งทำให้เขาดูน่ากลัวจนขนลุก
“ไปกับฉัน ไปเจออาจารย์ด้วยกัน!”
เสียงที่ยืดยาวและหนักอึ้งของเขายังคงด
