แทบไม่มีความรู้สึก การเคลื่อนไหวของผมก็เริ่มไม่ประสานกันและควบคุมไม่ได้
ผมรู้ว่าตัวเองกำลังจะตาย เพราะขาดอากาศหายใจและจะจมน้ำตายอยู่ในทะเลสาบนี้…
แต่ในวินาทีที่ผมเกือบหมดสติ และกำลังจะสิ้นใจในน้ำ ผมกลับรู้สึกว่ามือที่บีบคอผมอยู่ได้ปล่อยออกอย่างกะทันหัน
ทันใดนั้นก็มีใครบางคนคว้าผมจากด้านหลัง ดึงตัวผมขึ้นอย่างแรง
เสียง “ซ่าๆๆ” ของน้ำดังขึ้น ร่างของผมทั้งตัวถูกดึงขึ้นมาจากผิวน้ำ
เสียงของชายวัยกลางคนดังขึ้นจากด้านหลัง “ธุลีคืนสู่ธุลี ดินคืนสู่ดิน วิญญาณมาจากที่ใด จงกลับสู่ที่นั่น”
จากนั้นผมเห็นเม็ดข้าวสีขาวจำนวนหนึ่งถูกโปรยลงไปในน้ำ พร้อมเสียง “ซู่ๆๆ” คล้ายกับอะไรบางอย่างกำลังมอดไหม้…
แสงสะท้อนจากผิวน้ำในทะเลสาบที่เคยส่องประกาย กลับกลายเป็นสีดำสนิทเหมือนน้ำหมึกหลังจากที่เม็ดข้าวถูกโปรยลงไป
ผมถูกดึงขึ้นฝั่งอย่างรุนแรงจนตัวกระแทกลงกับพื้น เริ่มไออย่างหนักและพ่นน้ำออกมาจากปากหลายครั้ง
หายใจหอบอย่างแรงเหมือนจะขาดใจ
“เสี่ยวเจียง…เสี่ยวเจียง!”
ผมลืมตาขึ้นมาช้าๆ และมองเห็นคนที่ช่วยผมไว้
ปรากฏว่าเป็น ลุงอวี๋
เขามาทันเวลาพอดี ดึงผมขึ้นจากน้ำในจังหวะวิกฤตและช่วยชีวิตผมไว้
“ลุง…ลุงอวี๋!”
ผ
