ยอีก โชคดีที่ลุงตามมาดู ไม่อย่างนั้นนายคงถูกลากไปแล้ว”
ผมหอบหายใจหนัก เหงื่อไหลชุ่มเต็มหัว พูดด้วยความซาบซึ้งว่า “ขอบคุณ…ขอบคุณลุงอวี๋ จริงๆ ผมถูกวิญญาณชายชราทำให้แผนล่มกลางทาง”
ลุงอวี๋ไม่ได้ซักถามอะไรมาก เขาเพียงพูดต่อว่า “ตอนนี้เรื่องมันถึงขั้นนี้แล้ว เราทำได้แค่หลบภัยไปก่อน”
ผมพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนจะถามด้วยความหวาดหวั่น “ลุงอวี๋ แล้วต่อไป…ผมควรทำยังไงดี”
ลุงอวี๋เงยหน้ามองฟ้าสลัวก่อนจะตอบว่า “ตอนนี้ดึกมากแล้ว เขายังไม่ได้เอาชีวิตนายไป คงจะตามมาแน่ๆ ลุงเองก็เป็นแค่พ่อครัวคนตาย ไม่มีฝีมืออะไรมากมาย ถ้าต้องสู้กัน พวกเราคงได้ตายกันหมดแน่ มีทางเดียวคือต้องหลบ รอดคืนนี้ไปก่อนแล้วค่อยคิดหาทาง”
ผมพูดด้วยความหวาดกลัว “แต่เขาสามารถตามกลิ่นของผมมาได้”
ลุงอวี๋หันไปมองข้างหลังแล้วตอบอย่างมั่นใจ “งั้นก็ทำให้เขาดมกลิ่นของนายไม่เจอ แล้วหาที่ที่เขาไม่กล้าตามไป ลุงมีทางออก...ตามลุงมา”
พูดจบ ลุงอวี๋ก็วิ่งไปยังรถจักรยานไฟฟ้าคันเล็กที่จอดอยู่ไม่ไกล พร้อมส่งสัญญาณให้ผมตามไปทันที
ผมครุ่นคิดถึงคำพูดของลุงอวี๋ แต่ก็รีบเดินตามไปขึ้นรถทันที
พอขึ้นรถได้ ลุงอวี๋ก็ยื่นถุงข้าวมาให้ผม พร้อมสั่งว่า “
