นใจผมเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น แต่แรงผลักดันจากความอยากมีชีวิตรอดทำให้ผมกล้าตะโกนออกมา พร้อมชี้มีดหัวมังกรไปที่จางเฉียง
แต่เขากลับดูเหมือนไม่สนใจคำพูดของผมเลย ยังคงเดินเข้ามาใกล้ทีละก้าวๆ ปากก็พูดซ้ำประโยคเดิมว่า “ไปกับฉัน ไปเจออาจารย์ด้วยกัน…”