สียงแหบแห้ง “ก็ได้!”
พูดจบ เขาก็ปล่อยมือจากผมทันที
ในวินาทีที่เขาปล่อยมือ ผมรู้สึกเหมือนได้รับอิสรภาพ ข้อมือที่ถูกจับไว้ปรากฏรอยฟกช้ำขึ้นมาอย่างชัดเจน ผมสะบัดข้อมือเล็กน้อย ก่อนจะรีบเดินไปยังตะกร้าหวายโดยไม่รอช้า หยิบอาหารคนตายที่เตรียมไว้ออกมา
ลุงอวี๋บอกไว้ว่า อาหารคนตายนี้ต้องกินตามลำดับ เมื่อกินถึงจานที่หก ความอาฆาตและพลังอาถรรพ์ของวิญญาณตนนั้นจะถูกขจัดไปโดยธรรมชาติ และเมื่อถึงตอนนั้น จางเฉียงจะกลับมามีสติอีกครั้ง ซึ่งผมก็จะสามารถใช้วิธีที่ลุงอวี๋สอน เพื่อส่งจางเฉียงไปได้
ผมรีบหยิบอาหารคนตายจานแรกอย่างขนมกุ้ยฮวาเลือดไก่ออกมา ขนมสีแดงสดเหมือนเลือดนี้มีทั้งหมดหกชิ้น ทุกชิ้นถูกทำขึ้นเป็นรูปทรงดอกเหมย
ผมหันไปพูดกับจางเฉียง “จางเฉียง ลองชิมขนมกุ้ยฮวาเลือดไก่นี่ก่อนสิ”
จางเฉียงใช้จมูกสูดกลิ่น ส่งเสียงฟืดฟาดเบาๆ จากนั้นยื่นมือที่บวมพองและเปียกชื้นหยิบขนมจากจานขึ้นมาชิ้นหนึ่ง เขามองดูมันครู่หนึ่งก่อนแลบลิ้นสีแดงสดออกมาเลียเบาๆ
เมื่อเขาเลียชิม ร่างกายเขาดูเหมือนตื่นเต้นขึ้นมาอย่างชัดเจน ดวงตาที่เคยไร้แววเบิกกว้าง ก่อนจะยัดขนมเข้าปากทั้งชิ้น แล้วเริ่มเคี้ยวทันที
หลังจากเขากินขนมกุ้ยฮวาเลื
