อดไก่ชิ้นแรก ดวงตาที่ไร้แววของเขาก็เหมือนมีประกายชีวิตขึ้นมาเล็กน้อย ใบหน้าที่แข็งทื่อพลันมีอารมณ์บางอย่างฉายชัด เขาดูประหลาดใจและดีใจเล็กน้อย
ผมโยนจานขนมกุ้ยฮวาที่หมดแล้วทิ้งไป แล้วรีบหยิบอาหารคนตายจานที่สองออกมาจากตะกร้าหวาย
นี่คือไก่ที่ตุ๋นกับไส้เดือนเป็นๆ กลิ่นของมันยากจะทานทน น้ำซุปมีสีเทาปนน้ำตาล แม้ว่าจะเย็นแล้วแต่ก็ยังคงส่งกลิ่นเหม็นแปลกประหลาด ผมวางถ้วยซุปใบเล็กลงบนโต๊ะ พร้อมกับจัดวางตะเกียบและช้อน
คราวนี้จางเฉียงดูตื่นเต้นมากกว่าเดิม ทั้งใบหน้าของเขาโน้มไปใกล้ถ้วยซุปจนแทบจะจมลงไป
“ลองกินสิ เมนูนี้ชื่อว่าไก่ตุ๋นมังกรดิน”
จางเฉียงไม่รีรอ เขาหยิบช้อนขึ้นมาตักซุปแล้วซดเข้าปากในทันที ทันใดนั้นเขาก็พ่นลมดำออกมาจากปากพร้อมส่งเสียง “อ้า” ด้วยท่าทางสบายใจอย่างยิ่ง
หลังจากดื่มน้ำซุปจนหมด เขายังหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเนื้อไก่และมังกรดินในซุปขึ้นมากิน ผมที่มองดูอยู่รู้สึกพะอืดพะอมแทบจะอาเจียน แต่ก็ต้องพยายามกลั้นเอาไว้
จางเฉียงกลับดูเพลิดเพลินอย่างมาก กินมังกรดินราวกับกำลังกินเส้นก๋วยเตี๋ยวอย่างเอร็ดอร่อย
สุดท้ายจางเฉียงยกถ้วยซุปไก่ขึ้นมาถือด้วยสองมือ ก่อนจะดื่มไปอีกหลายอึก
แม้ว่าไก่ตุ
