งอ่อนโยนที่สุดเท่าที่ทำได้
แต่ใครจะคิดว่าเธอไม่สนใจสิ่งที่ผมพูดเลยแม้แต่น้อย หลังจากผมพูดจบ เธอยังคงส่ายศีรษะ และเริ่มเขย่งปลายเท้าเดินตรงมาหาผมอย่างช้าๆ
เธอเดินเข้ามาใกล้โดยไม่มีเสียง แต่ผมกลับรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่พุ่งเข้าหาตัวเป็นระลอก ความรู้สึกนั้นเหมือนกับการเปิดประตูตู้เย็นในฤดูร้อน ราวกับความเย็นทะลุเข้ากระดูก ความเย็นที่เสียดแทงทำให้ขนลุกชันไปทั้งตัว ใจผมเริ่มเต้นแรงขึ้นด้วยความตึงเครียดและหวาดหวั่น
ผมถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว พร้อมพูดขึ้นอีกครั้ง “น้องสาว ช่วยหลีกทางหน่อย พี่ไม่อยากมีปัญหากับเธอ”
พูดจบ ผมหยิบถั่วลิสงขึ้นมาอีกกำมือแล้วโปรยลงบนพื้น แต่เธอก็ยังไม่สนใจแม้แต่น้อย กลับหรี่ตาลงมองผม พร้อมยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย สีหน้าราวกับมั่นใจว่าผมไม่มีทางหนี
ผมได้พยายามอย่างที่สุดแล้ว แต่เธอกลับไม่ลดราวาศอก เมื่อเธอยิ่งเดินใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ผมจึงกัดฟันแน่น แล้วชักมีดหัวมังกรออกมาทันที
“ชิ้ง!”
เสียงมีดที่ดึงออกจากฝักดังก้องในตรอก มีดหัวมังกรคมกริบแผ่ประกายเย็นเยียบอยู่ในมือผม
เมื่อเธอเห็นผมชักมีดออก สีหน้าที่เย็นชาของเธอก็เปลี่ยนไปทันที จากที่เคยมีรอยยิ้มเยาะเย้ย ตอ
