ชั้นล่างสุดคือ ‘ปลาทอดไร้หัว’ ส่วนชั้นบนสุดคือ ‘ขนมกุ้ยฮวาเลือดไก่’ พร้อมข้าวสวยเต็มถ้วย ตะเกียบหนึ่งคู่ และธูปยาวหนึ่งดอก
เมื่อเตรียมเสร็จ ผมหยิบกรรไกรมาตัดผมตัวเองเล็กน้อย จากนั้นเผาผมจนกลายเป็นเถ้า แล้วใช้นิ้วจุ่มเถ้าผมนั้น เขียนคำว่า ‘封’ (ผนึก) ลงบนกระดาษสีเหลือง และนำกระดาษนั้นแปะไว้บนตะกร้า
สุดท้าย ลุงอวี๋ยังเอาโต๊ะเล็กๆ ที่เขาใช้ขายหมึกมาให้ผมอีกตัวหนึ่ง บอกให้ผมใช้ตั้งโต๊ะสำหรับคืนนี้
เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย เวลาก็เกือบสี่ทุ่มแล้ว และผมเองก็ต้องออกเดินทาง
ก่อนผมจะออกจากบ้าน ลุงอวี๋ก็พูดขึ้นมาอีกครั้ง
“เสี่ยวเจียง! ลุงช่วยนายได้เท่านี้แหละ”
ลุงอวี๋พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “สิ่งที่ตามติดนายอยู่ ไม่น่าจะเป็นผีที่ดุร้ายเกินไป แค่คืนนี้นายเอาหกอาหารเซ่นผีของลุงไปเสิร์ฟให้เขากิน ส่งเขาไป ก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรใหญ่โต
“แต่เพื่อความปลอดภัย นายเอามีดทำครัวเล่มนี้ไปด้วยเถอะ มีดเล่มนี้เป็นของที่อาจารย์ของลุงให้มา อาจช่วยป้องกันตัวได้ในยามคับขัน แต่จำไว้ว่า ถ้าเลี่ยงได้ ก็อย่าชักมีดออกมา เพราะมีดหัวมังกรเล่มนี้ถูกสร้างมาเพื่อใช้หั่นผักหั่นเนื้อ ไม่ใช่สำหรับต่อสู้”
พูดจบ ลุงอว
