วิทยาลัยธรรมดาอย่างนายใช้แค่ชามกระเบื้องสีขาวกับการสวดมนต์ไม่กี่คำ กลับสามารถขับไล่พวกวิญญาณเร่ร่อนในศาลาไปได้หมด ถือว่าเป็นเรื่องเหลือเชื่อจริงๆ”
ผมยิ้มแหยๆ อย่างเก้อเขิน ตอนนั้นผมสวดมนต์และถือชามกระเบื้องสีขาวต่อสู้กับพวกสิ่งสกปรกเหล่านั้นก็จริง แต่กลิ่นประหลาดเหมือนมีเหมือนไม่มีที่ผมได้กลิ่นตอนนั้น ผมก็ยังไม่แน่ใจจนถึงตอนนี้ว่าเป็นไปได้ไหมที่เสี่ยวอวี่แฟนเก่าของผมจะปรากฏตัวขึ้นจริงๆ แต่ลังเลอยู่นาน ผมก็เลือกที่จะไม่พูดถึงเรื่องนี้
ลุงขายหมึกเห็นผมพยักหน้า ก็ถอนหายใจยาวแล้วพูดว่า “ไม่เลวนะ นายนี่กล้าใช้ได้ ดวงคงยังไม่ถึงฆาต และในเมื่อเจอนายแล้วก็ถือเป็นวาสนาของเรา ลุงแซ่อวี๋ เรียก ‘ลุงอวี๋’ ก็แล้วกัน ส่วนเรื่องของนาย ลุงจะช่วยจัดการให้เอง”
พูดจบ ลุงก็หยิบหมึกที่ย่างเสร็จแล้วส่งมาให้ผม
ผมรู้สึกดีใจอย่างมาก รับหมึกจากลุงอวี๋ด้วยความขอบคุณพลางพูดว่า “ขอบคุณครับ ลุงอวี๋”
จากนั้นผมก็ถามขึ้นว่า “ว่าแต่ลุงอวี๋ ทำไมเหรียญนั่นถึงเรียกว่า ‘เหรียญนำวิญญาณ’ ล่ะครับ แล้วทำไมช่วงนี้ผมถึงเจอแต่พวกสิ่งสกปรกพวกนั้นตลอด”
ลุงอวี๋ฟังคำถามผมจนจบ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ว่า “เหรียญนำวิญญาณน่ะ
