‘เหรียญนำวิญญาณ’ ที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทไว้แน่น ก่อนจะออกจากโรงแรมไปอย่างเร่งรีบ
เมื่อผมมาถึงประตูใหญ่ฝั่งตะวันตกของมหาวิทยาลัย พ่อค้าแม่ค้าก็เริ่มทยอยมาตั้งแผงขายของกันแล้ว แต่ถึงผมเดินวนหาสองรอบ ก็ไม่พบลุงขายหมึกที่เจอเมื่อคืน ในใจเริ่มกังวล
หรือวันนี้ลุงจะไม่มาขาย ถ้าเป็นแบบนั้นผมคงแย่แน่…
ทันใดนั้นเอง เสียงต่ำทุ้มเสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลังของผม
“เฮ้ หนุ่มน้อย ยังไม่ตายอีกเหรอ”
เสียงนั้นทำให้หัวใจผมเต้นแรงจนสะดุ้ง รีบหันกลับไปดูทันที เมื่อหันไป ผมก็เห็นลุงขายหมึกที่กำลังกินหมึกย่างอยู่ พร้อมมองผมด้วยสายตาที่เหมือนจะล้อเลียนเล็กน้อย
“ลุง!” ผมร้องออกมาด้วยความดีใจ
ลุงขายหมึกมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะโยนไม้หมึกที่กินหมดแล้วลงในถังขยะใกล้ๆ
“พ่อหนุ่ม ดูเหมือนว่านายจะดวงแข็งใช่เล่น ยังรอดมาได้อีกนะเนี่ย” ลุงพูดพลางพยักหน้า ก่อนจะโบกมือเรียกผม
“แผงของลุงอยู่ตรงนี้ ตามลุงมา!”
