ะเป็นซอมบี้หรือผี ผมก็หวังว่าเธอจะได้พักผ่อนอย่างสงบในเร็ววัน
ส่วนเรื่องอื่นๆ นั้นเกินกว่าที่ผมจะเข้าใจได้ และผมเองก็ไม่มีทางตามหาความจริงทั้งหมดได้
สิ่งที่ผมอยากทำตอนนี้คือ กลับไปใช้ชีวิตนักศึกษาแพทย์อย่างเงียบสงบ และในอนาคตเป็นหมอที่ดีคนหนึ่ง
เมื่อปรับจิตใจให้สงบได้แล้ว ผมถอนหายใจยาว ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะ
แต่ในเสี้ยววินาทีที่ผมยื่นมือออกไป หัวใจของผมก็เต้นวูบ แรงจนรู้สึกได้ และมือที่เอื้อมออกไปก็ชะงักค้างอยู่กลางอากาศ
ความรู้สึกหวาดกลัวอันกดดันเหมือนครั้งก่อนกลับมาอีกครั้ง
เพราะผมพบว่า…ช็อกโกแลตที่จางเฉียงกินไปเมื่อวาน ตอนนี้มันกลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์ วางอยู่ข้างโทรศัพท์ของผม
และที่น่ากลัวกว่านั้น บนช็อกโกแลตยังมีเหรียญปีสองพันสิบแปดวางทับไว้…
