เขาจำอะไรไม่ได้เลยสักนิด แม้กระทั่งไม่รู้สึกอะไรเลยด้วยซ้ำ ถ้าหากเกิดเรื่องแบบนั้นจริง ๆ ร่างกายของเขาก็น่าจะจำอะไรได้บ้าง
แต่วันนั้นที่ตื่นขึ้นมาเขาก็ไม่รู้สึกอะไร นอกจากความเจ็บปวดบนร่างกายและรอยจูบที่ถูกถูไปนั้นก็ไม่มีอะไรอื่นอีก
เย่มู่เหยียนก้าวถอยหลังไปอีกหนึ่งก้าว ไม่อย่างนั้นมือของจิ่งเป่ยเฉินอาจจะบีบคอของเธอเอาได้!
เธอพูดอย่างเฉยเมย “ประธานจิ่ง คุณไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ออกไปพูดมั่วซั่ว ไม่สิ ฉันจะไม่พูดและเปิดเผยความลับเด็ดขาด ฉันไม่ต้องการรางวัลอะไรจากคุณด้วย นักแสดงหญิงบางคนก็ไม่ได้อยา ากจะใช้เส้นสาย แต่อยากจะประสบความสำเร็จด้วยฝีมือของตัวเอง!”
จิ่งเป่ยเฉินเผยอริมฝีปากออก “หนีไปจากที่นี่”
