“ดีที่สุด ไม่อย่างนั้น…..” จิ่งเป่ยเฉินหันตัวเดินออกไปอย่างเย็นชา ตอนนี้เขาเห็นถังซั่วก็นึกถึงภาพเมื่อคืน
เขาไม่สามารถมองหน้าได้!
เมื่อเห็นบิ๊กบอสเดินออกไปแล้ว คนอื่นที่อยู่ภายในห้องผ่าตัดต่างก็ทยอยออกไปเช่นกัน
เวลาอย่างนี้ไม่ควรจะอยู่ที่นี่นาน
……
เมื่ออันโหรวตื่นขึ้นมาก็เห็นหยางหยางและหน่วนหน่วนอยู่ข้างกายเธอ ลูกน้อยทั้งสองคนมองหน้าเธอด้วยท่าทางเป็นกังวล
“แม่จ๋าฟื้นแล้ว” หน่วนหน่วนยื่นมือไปกุมมือของเธอ สีหน้าของแม่จ๋าแย่มากเลย ขาวซีดดูผิดปกติ
พ่อจ๋าบอกว่าน้องสาวหายไปจากพวกเราแล้ว
แต่ว่าเธอไม่เห็นน้องสาวเลย เธอจะหายไปได้ยังไง
“แม่จ๋าอยากกินอะไรไหมครับ?” หยางหยางถามอย่างเป็นห่วงด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม
เธอเห็นจิ่งเป่ยเฉินที่เดินเข้ามาจากด้านนอก เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว โชคดีที่เปลี่ยน ถ้าหากว่าไม่ได้เปลี่ยนเธอจะยิ่งปวดใจมากกว่านี้
“พ่อจ๋าเตรียมเอาไว้หมดแล้ว” เธอเห็นในมือของจิ่งเป่ยเฉินถือกระติกเก็บความร้อนมา
การแท้งของเธอนั้นทำให้ท้องของเธอนั้นหิวมากจริง ๆ
เธอเองก็ไม่รู้ว่าเธอหลับไปนานแค่ไหน แต่ว่าตอนนี้รู้สึกหิวอย่างมาก
