ท่ามกลางฝูงชน ไม่ช้าเธอก็ได้เห็นโอวหยางลี่ซึ่งไม่ได้เห็นมาหลายวันแล้ว เมื่อก่อนตัวเขานั้นเป็นคนที่ผู้คนต่างก็ล้วนเข้าหา แต่ทว่าตอนนี้กลายเป็นว่าเขาต้องเข้าไปอยู่กับกลุ่ มของคนอื่นแทน
โลกนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ ประจบแอบอิงผู้มีอิทธิพล คนจากไปชาก็เย็น[1] กลุ่มโอวหยางกรุ๊ปตอนนี้แทบไม่มีค่าอะไรให้ไปประจบสอพลอเลยสักนิดเดียว เป็นธรรมดาที่ผู้คนต่างก็ต้องหลบหลีก ให้ไกล ๆ เข้าไว้
“รู้ตัวนะว่าต้องทำอะไร?” ตอนนี้จิ่งเป่ยเฉินโน้มตัวลงกระซิบที่ข้าง ๆ หูของเธอ
“รู้ ไม่ละสายตาจากนายไป อืม….ไม่ทิ้งนายไป” ตอนนี้เธอจำเป็นต้องอยู่ในสายตาของเขา
เพราะที่แห่งนี้มีหลายคนต่างก็เข้าร่วมงานแต่งของพวกเขา แต่ตอนนั้นที่งานแต่งเกิดเรื่องขึ้นเลยทำให้ตอนนี้เธอได้มาเจอพวกเขาอีกครั้งหนึ่ง
แม้สายตาของพวกเขาจะมีความนัยที่คิดอยากเอ่ยถาม แต่ก็ยังคงหลีกเลี่ยงเอาไว้
