สายตาของจิ่งเป่ยเฉินหรี่ลงและดูเป็นอันตราย ท่าทางของเขาดูเย็นชา พลางกวาดสายตาไปทั่ว ผู้คนที่ได้เหลือบมองมาที่เขาต่างก็หดหัวลง ไม่กล้ามองพวกเขาอีก
“นายขู่ซะคนกลัวเลย!” อันโหรวอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา
“แล้วเธอกลัวบ้างหรือเปล่า?”
เธอส่ายหน้า ก่อนที่จะเอื้อมมือไปหยิบน้ำผลไม้จากบริกรมาและพูดขึ้น “ก็ไม่ ถ้าหากนายต้องการละก็ ฉันจะแกล้งทำเป็นกลัวและยอมให้ความร่วมมือกับนายก็ได้นะ”
“ไม่ต้อง” เขาไม่อยากให้เธอมากลัวเขาเลยสักนิดเดียว
“พี่เฉิน!” ฉีเซิ่งเทียนเดินเข้ามาพร้อมกับไวน์สองแก้วในมือ “พี่สะใภ้ นับวันยิ่งสวยขึ้น สวยขึ้น เต็มไปด้วยเสน่ห์จริง ๆ ครับ!”
เอ๊ะ ท้อง?
อันโหรวเผยรอยยิ้มอย่างเห็นได้ชัด ตอนนี้ท้องเธอยังไม่เด่นชัดออกมาไม่ใช่เหรอ?
อีกอย่างจนถึงตอนนี้เธอยังไม่เคยพูดเรื่องที่เธอตั้งท้องมาก่อนเลย อย่างน้อยก็ไม่เคยพูดออกไป แม้แต่หลินจือเซี๋ยวเองก็ยังไม่รู้เรื่องนี้
ฉีเซิ่งเทียน เขา…..
เป็นจิ่งเป่ยเฉินพูดหรือเปล่านะ?
ในใจของเขาคงคิดว่านั่นไม่ใช่ลูกของเขา แล้วเขาจะไปบอกคนอื่น ๆ ได้ยังไงกัน?
ไม่รู้ว่ารู้ได้ยังไง แต่ไม่คิดน่าจะดีกว่า
