อันโหรวพักผ่อนอยู่ที่บ้านหนึ่งวัน ก่อนที่วันรุ่งขึ้นจะไปที่บริษัท
ข่าวการกลับมาของเธอค่อนข้างแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเธอเดินเข้าไปในห้องทำงานก็เห็นหลินจือเซี๋ยวเดินเข้ามาพร้อมกับกระติกน้ำร้อนในมือ
“โหรวโหรวของฉัน ดีจริง ๆ ที่เธอยังมีชีวิตอยู่!” หลินจือเซี๋ยววางของในมือลง ก่อนจะเข้าไปกอดเธอไว้
อันโหรวมองดูสิ่งของที่เธอเพิ่งวางลงเมื่อครู่ หลินจือเซี๋ยวน่าจะรู้ว่าเธอกำลังมาที่บริษัทเลยทำอาหารและเอาของพวกนี้มาให้เธอ
“โหรวโหรว นี่เป็นของที่เธอต้องใช้เติมพลังให้ร่างกาย วันนี้ฉันตื่นแต่เช้าเพื่อทำอาหารพิเศษนี้ให้เธอเลยนะ เธออยากกินตอนร้อน ๆ หรือเปล่า? ถ้ายังไม่กินละก็ เดี๋ยวตอนเที่ยงค่อยอุ่นร้อนเอาก็ได้” หลินจือเซี๋ยวมองไปยังกระติกน้ำร้อนราวกับเป็นสมบัติล้ำค่าของเธอ
“อืม อืม เอาไว้ก่อนละกัน! ตอนเที่ยงค่อยว่ากันนะ” เมื่อเช้าเธอเพิ่งจะกินข้าวมา ตอนนี้เลยไม่ค่อยรู้สึกอยากกินเท่าไร
โดยเฉพาะซุปไก่ตุ๋นร้อน
“โหรวโหรว ฉันกลัวแทบตายจริง ๆ นะ ฉันคิดจริง ๆ นะ คิดว่าเธอจะ……” หลินจือเซี๋ยวมองไปที่เธอ ใบหน้าเผยให้เห็นถึงความเจ็บปวดออกมาอย่างชัดเจน
เธอเองก็รู้สึกอึดอัดที่ต้องพูดออกมา แต่โชคดีที่เธอยังมีชีวิตอยู่และยังปลอดภัยดี
“ฉันดวงดีจะตาย จะมาตายง่าย ๆ ได้ไง!” เธอแสร้งทำเป็นพูดอย่างสบาย ๆ
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าที่ด้านนอกมีข่าวลือหนาหูแบบนั้น
