แม้แต่จิ่งเป่ยเฉินเองก็ไม่น่าจะรู้เรื่องนี้!
อันโหรวคิดอยากจะบอกให้เธอชัดเจนถึงจุดยืนในชีวิตจริง ๆ การแสดงของเธอมันยังไม่ชัดเจนอีกงั้นเหรอ?
หรือว่าเธอต้องสาดไวน์ใส่หน้าโอวหยางลี่ให้เหอเหมียวได้เห็นชัด ๆ และทำท่าโกรธเคืองเดินหันหลังออกไป เพื่อที่เธอจะได้เชื่อว่าเธอนั้นไม่ได้ชอบโอวหยางลี่แล้ว
“ฉันบอกกับเธอหลายครั้งหลายหนแล้วว่าฉันกับเขาไม่มีความรักหลงเหลืออยู่เลยสักนิดเดียว หรือว่าเธอดูไม่ออกอย่างนั้นเหรอว่าฉันถูกจับตัวมาขังไว้ที่นี่ ตราบใดที่เธอช่วยฉันให้ออกจากที่นี่ หรือไม่ก็แจ้งให้กับคนตระกูลจิ่งรู้ ฉันจะได้ออกไปจากที่นี่สักที โอวหยางลี่จะได้เป็นของเธอ ไม่อย่างนั้นถ้าฉันอยู่ที่นี่ต่อไป หัวใจของเขาก็ไม่มีทางไปหาเธอได้แน่” วันนี้เธอจะต้องออกไปให้ได้
ถ้าพรุ่งนี้โอวหยางลี่พาเธอออกไปข้างนอก เธอกลัวว่าเธอจะทำอะไรอีก
“ทำไมฉันต้องเชื่อเธอด้วย?” เหอเหมียวจ้องมาที่เธอ หลังจากที่ไม่ได้เจอกันนาน เธอรู้สึกว่าบรรยากาศรอบ ๆ ตัวเธอนั้นดูดีขึ้นกว่าเดิม
