ก่อนหน้านั้นเธอคนนี้ดูน่าเกลียดมากในชื่อของอันอีหาน แต่ทว่าตอนนี้เพียงแค่รอยยิ้มเล็ก ๆ ขนตาที่ยาวงอน ดวงตาที่ใสแจ๋ว ไม่ว่าจะมองมุมไหน เธอก็ถือว่าเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ๆ คนหนึ่งเลย
หลังจากที่มีลูกตั้งสองคน ทรวดทรงของเธอกลับยังคงดูดี
เธอเกิดความอิจฉาเล็กน้อยขึ้นมาในใจ น่ารังเกียจ น่าอิจฉาจริง ๆ
“ฉันโกหกเธอแล้วฉันจะได้อะไร ถ้าหากฉันออกห่างจากตัวโอวหยางลี่ ไม่ใช่ว่าเธอจะมีความสุขอย่างนั้นเหรอ?” อันโหรวเอ่ยถามอย่างใจเย็น
เหอเหมียวมองดูสภาพและท่าทางของเธอ ดูแล้วน่าจะไม่ใช่เรื่องโกหก สิ่งที่สำคัญที่สุดของเธอก็คือไม่อยากให้อันโหรวคนนี้กลับมาอยู่ข้างกายของโอวหยางลี่
ต่อให้ตัวเธอเองไม่ได้อยู่เคียงข้างโอวหยางลี่ อย่างน้อยสักวันเธอก็อาจจะมีโอกาสอยู่บ้าง แต่ถ้าหากอันโหรวปรากฏตัวและอยู่ข้างกายโอวหยางลี่แบบนี้
เธอคงจะไม่มีวันได้รับโอกาสนั้นอย่างแน่นอน
แม้ว่าตอนนี้เธอจะอุ้มท้องลูกของพี่โอวหยาง แต่เป็นไปได้ว่าหลังจากนี้อันโหรวเองก็อาจจะมีโอกาสนั้นเช่นกัน
เธอยอมรับผลพวกนั้นไม่ได้แน่ ไม่มีทางหรอก！
“ได้ ฉันจะช่วยบอกเรื่องเธอให้ เธอก็รออยู่ที่นี่เถอะ!” เหอเหมียวยอมรับข้อตกลงที่ว่า
