“ยังมีอีกนะ! ข่าวเรื่องภรรยาคนก่อนของท่านประธานที่เป็นข่าวดังบนโลกอินเทอร์เน็ต บอกว่าภรรยาคนปัจจุบันของประธานสั่งคนให้ไปฆ่าคน! ตอนนี้ชื่อเสียงของโอวหยางกรุ๊ปเสียหายหนักมาก ราคาหุ้นของบริษัทก็ตกจนใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว!”
“ใครคือภรรยาคนปัจจุบันของท่านประธาน ฉันยังไม่ได้ขอเธอแต่งงาน! คนนอกพูดแบบนั้นก็เชื่องั้นเหรอ ดูเหมือนว่าพวกคุณจะว่างเกินไปแล้วมั้ง ถึงได้มีเวลาว่างมาซุบซิบนินทาเรื่องของฉัน!” ตอนนี้โอวหยางลี่อยู่ในอาการหงุดหงิดขึ้นมา ไม่คิดว่าพวกเขายังมีเวลามาสนใจข่าวซุบซิบเหล่านี้
“ท่านประธาน นี่ไม่ใช่ว่าพวกเรารอความคิดเห็นของคุณอยู่เหรอ?” ผู้ถือหุ้นรายหนึ่งเอ่ยและหัวเราะขึ้นมา
“ความจริงวันนี้อยู่ที่นี่ พวกคุณเอาเรื่องพวกนี้เก็บเข้าท้องไปเถอะ ไม่มีทางเกิดเรื่องอะไรขึ้น!” เขากุมขมับตัวเอง เรื่องเมื่อวานที่เกิดขึ้นก็ยังไม่ได้พักผ่อน
ผู้ถือหุ้นคนอื่น ๆ ต่างมองหน้ากัน ก่อนที่จะเดินออกไป
ภายในห้องประชุมขนาดใหญ่นั้นจู่ ๆ ก็เงียบสงบลง
เขาที่นั่งอยู่ตำแหน่งบนสุดยังคงไม่มีวี่แววจะออกไปแต่อย่างใด ทันใดนั้นประตูห้องประชุมก็ถูกเปิดออก
เขาคิดว่าเป็นเลขาจึงไม่ได้สนใจ และยังคงนั่งอยู่ท่าเดิม
