“จะไปไหน?” ถังซั่วลุกขึ้นมาขวางตรงหน้าเขาไว้
จิ่งเป่ยเฉินมองไปที่เขาด้วยใบหน้าที่เย็นชา น้ำเสียงยังคงดูสงบนิ่ง “หลบไป!”
“นายบอกมาสิว่านายจะทำอะไร? บ้าจริง ตอนนี้นายช่วยใจเย็นลงหน่อยจะได้ไหม?” ถังซั่วยืนอยู่ตรงหน้าเขาและพยายามรั้งไม่ให้เขาไป
จิ่งเป่ยเฉินเหลือบสายตามอง ก่อนจะเดินไปด้านข้างเขา “ฉันจะกลับไปที่บริษัท”
“นาย…..”
ถังซั่วอดไม่ได้ที่จะปล่อยเขาไป ก่อนจะเดินตามไปติด ๆ เมื่อเห็นเขากำลังเดินด้วยเท้าเปล่าก็หยิบรองเท้ามาให้เขาและยื่นส่งไปให้ “ใส่รองเท้าก่อนค่อยออกไปก็ได้”
ถังซั่วก้มลงไปสวมรองเท้าหนังให้กับเขาที่ด้านหน้า ความหวังดีของพี่น้องเช่นนี้ มีหรือเขาจะปฏิเสธมันได้
ถังซั่วมองชุดผู้ป่วยที่เขาสวมใส่และรองเท้าหนังที่เขาใส่มันเมื่อครู่ จู่ ๆ ก็คิดอยากจะรู้เหลือเกิน ถ้าหากเขาสามารถหาอันโหรวเจอ หากเธอมาเห็นภาพเหตุการณ์ตรงหน้า เธอจะมีความสุขบ้างหรือเปล่า
แต่ก็ไม่ง่ายอย่างที่คิดเอาไว้เลยสักนิดเดียว
พวกเขากำลังดูวิดีโอกล้องบันทึกภาพที่อันโหรวกำลังนั่งอยู่ในรถ จากนั้นรถก็ชนเข้ากับรั้วตรงสะพาน ก่อนที่ตกลงไปในแม่น้ำ
