เมื่อครู่ถังซั่วกำลังจะหยิบแก้วน้ำที่ว่างเปล่าออกมาจากมือเขา ทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้นของเขา หัวใจของถังซั่วก็สั่นไหว มือค้างเติ่งกำแก้วไว้ในมือแน่น
“ก่อนหน้านั้นฉันไม่รู้ความสัมพันธ์ของพวกพี่ทั้งสอง”
คำพูดของเขาแท้จริงแล้วเป็นการยอมรับ
จิ่งเป่ยเฉินละสายตาจากเขา ดวงตาสีเข้มมองไปที่ที่ห่างไกล “ฉันเตรียมที่จะแต่งงานกับเธอ”
ถังซั่วมองเห็นใบหน้าของเขาที่มีรอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นมา ถึงแม้ว่าตัวเขาจะเศร้ามากขนาดไหน แต่มุมปากของเขาก็เผยรอยยิ้มขึ้นมาได้เวลาพูดถึงเรื่องของอันโหรว
มันต้องเป็นงานแต่งที่ยิ่งใหญ่น่าดู เขาไม่แปลกใจเลยด้วยซ้ำ
มันไม่น่าแปลกใจจริง ๆ นะ
จิ่งเป่ยเฉินเป็นคนเจ้ากี้เจ้าการในเรื่องพวกนี้ ยิ่งเขาชอบอันโหรวมากเท่าไร ถึงแม้ความสัมพันธ์ของเขาจะเหมือนกับแต่งงานไปแล้วก็ตาม แต่ที่ทำอยู่นี้ก็คือการหมั้นหมาย ถ้าหากแต่งจริง ๆ ละก็ มันจะต้องยิ่งใหญ่มากกว่านั้นแน่ ๆ
ในวินาทีต่อมา ถังซั่วก็มองเห็นเขาลุกขึ้นจากเตียง
ไม่ง่ายเลยกว่าจะแกะมือของเขาออกจากกระเป๋าที่เปื้อนโคลนนั้นได้ รวมถึงเปลี่ยนเสื้อผ้าผู้ป่วยให้เขาด้วย แต่ตอนนี้เขากลับลุกขึ้นคิดจะเดินออกไปเสียอย่างนั้น
